Voorbereiding/ Preparation

Over het algemeen doe ik niet zoveel aan het voorbereiden van een quilt. Ik schets wat, klieder wat op de computer, verf wat kleuren waarvan ik ongeveer denk dat ik ze nodig heb en dat is het dan wel. Daarna is het een kwestie van beginnen en maar zien waar het uitkomt. Deze keer toch even anders. Ik wil wat zelf gemaakte ontwerpjes uitvoeren op de borduurmachine en dat noopt mij toch tot vooraf uitproberen. Echt iets voor mij om zo’n geborduurd patroon ergens midden op je quilt te moeten uithalen. Daar laat ik het toch maar niet op aan komen. Hetzelfde voor onderstaande dame. Eerst maar eens kijken hoe mijn sjabloon met folie uitkomt op stof voordat ik mijn hele quilt verpruts. Staan verbaasd van mezelf over zoveel nadenkendheid. Verstand komt met de jaren zullen we maar denken.

Normally I don’t do much preparation for a quilt. I make a rough sketch, doodle around on the computer, dye the colours I think I need, and that’s it. After that it’s a matter of just starting and see where it ends. This time a bit different. I want to execute some self designed machine embroidery objects. That compelled me to try in advance. That's me all over, make a design in the middle of a quilt, mess up and have to remove it. I won’t give it a try!
Same for the lady. First I have to explore how my template with foil looks on fabric before I mess up my quilt. I am surprised of myself, so thoughtful. The longer we live the more we learn.

Stof verven / Dyeing

Er liggen allerlei projecten op me te wachten. Iets met het thema Mandala voor de Dutch Bag Ladies, de opdracht van Willy met het thema, dierbaar speelgoed uit je jeugd en eentje die ik mezelf gesteld heb voor een tentoonstelling. Die laatste blijft dan natuurlijk nog even geheim!
Ondanks een kamer vol met stofjes was de huidige voorraad qua kleur natuurlijk net niet toereikend. Het zal eens niet zo zijn. Even een dagje verven dus maar. Wol, zijde, mul, borduurdraad en gewoon katoen, daar krijg je een leuk waslijntje van. Is ook eigenlijk het enige moment dat ik wassen en strijken leuk vind. Altijd verrassend om de kleuren en patronen in de stof tevoorschijn te zien komen.
En o ja, Ellen, een van de Dutch Bag Ladies, is ook een blog gestart.

All kinds of projects are waiting for me. Something with the theme ‘mandala’ for the Dutch Bag Ladies group, the assignment from Willy ‘ a beloved toy of your childhood and one I gave myself for an exhibition. The last one will remain a secret for a while!
Despite a whole room filled with fabrics the present stock was as for the colour just not right. So a day of dyeing began. Wool, silk, netting, embroidery yarn and plain cotton, that makes a nice clothesline. Is about the only time I like washing and ironing. It’s always a surprise how the colours and patterns in the fabric show up.
And last but not least, Ellen, one of the Dutch Bag Ladies, started a blog.

Two creative journeys in one week.

Dutch Bag Ladies, het resultaat van de tweede uitdaging.
Gisteren naar Mieke geweest in Amsterdam. Op zich al leuk, ik ben er geboren en heb er jaren gewoond. Merk wel dat ik een echte provinciaal geworden ben. Druk, druk, druk in de stad. Mieke bleek op een prachtig plekje in een schooltuinen complex te wonen. Een oase van rust in een drukke stad. Heerlijk in de tuin elkaars werk bekeken. Zoals ik eerder al meldde ben ik niet erg tevreden over mijn resultaat maar zo op een foto valt het best nog mee. Dit keer was Willy aan de beurt om het tasje te vullen met stofjes en opdracht. Wie Willy kent weet dat je dan niet zomaar een stapeltje in je tasje krijgt maar een echt kadootje. Dat bleek ook wel, voor iedereen een stapel prachtig ingepakte aflopend geverfde lapjes, zonde om uit te pakken! Natuurlijk ook een opdracht. Gebruik een mandala als inspiratie en voeg 1 kleur toe, dat komt allemaal goed. Als toetje op de dag nog even naar de Albert Cuyp markt. Natuurlijk niet zonder thuis te komen met stofjes!

Dutch Bag Ladies, the result of the second challenge
Yesterday we went to Mieke in Amsterdam. Nice in itself, I was born there and used to live there a couple of years. I noticed I became a provincial in the mean time. Busy, busy, busy in the city. It turned out that Mieke lives on a beautiful spot in the middle of a school garden complex. An haven of piece in a busy city. We sat in the garden admiring each others work. As mentioned before I was not satisfied by my work but on the photo it turns out better than expected. This time it’s Willy’s turn to fill the bag with fabrics and an assignment. Anyone who knows Willy knows that you won’t get a pile of fabrics just like that but that she makes a real present of it. We all got a pile of beautiful dyed fabrics. All in one colour scheme but more lighter. And of course a new assignment. We have to use a mandala as inspiration and may use one more colour. As icing on the cake we went to the Albert Cuyp market. This is a 6 days a week market with market stalls full of funny stuff, fish, greenstuffs, ugly cloths and various kinds of people. Behind the market there are a lot of shops which fits to the market. Also a lot of fabric stores. Of course we came home with some fabrics!

Paper business

Woensdag naar Willy geweest. Emmy, Willy en ik kijken altijd erg uit naar onze ontmoetingen. Meestal kletsen we elkaar de oren van het hoofd. Dit keer moesten ook de handen uit de mouwen. We gingen papier scheppen bij een vriendin van Willy, Bep. Al weken driftig oude enveloppen gespaard. Het papier moest in kleine snippers die we vervolgens een nachtje moesten laten weken in water. Het begon al weer goed bij mij want ik kwam er ’s morgens achter dat ik vergeten was de snippers in de week te zetten. Gelukkig hadden de andere dames hun best gedaan. Het papier scheppen bleek een tamelijk knoeierige gebeurtenis te zijn. Niet helemaal mijn ding maar het resultaat was toch wel leuk. Nu nog bedenken wat ik ermee ga doen.

Wednesday we went to Willy. Emmy, Willy and me are always looking forward to our meetings. Most of the time we talk the hind leg off a donkey. This time we had to roll one's sleeves up. We went dipping paper at a friend of Willy’s, Bep. For weeks I collected old envelops. The paper had to be ripped in shreds which we had to soak in water for a night. I started very good (not at all), because in the morning I realised I had forgotten to soak the paper. Fortunately the other ladies did what they had to do. Dipping paper (don’t know if that’s the right expression) seemed to be a pretty messy thing. Not at all what I like but the result was nice anyway. Now think of something I can do with the paper.

Finally finished

OK, het moest er dan toch maar van komen. Zaterdag moet de DBL opdracht echt af zijn. Ben er niet helemaal tevreden over maar ach, volgende keer beter. Natuurlijk moet het resultaat nog even geheim blijven tot zaterdag dus de foto komt nog.
Waar ik wel tevreden over ben is mijn zwart witte werkje. Wat aanvankelijk begon als een proeflapje hittepistool is uiteindelijk gespannen op een plaatje board en vervolgens op een schildersdoek geplakt.

OK, is it had to be finished finally. Saturday the DBL project should be ready. I am not completely satisfied, but is good enough. Next time better. Of course the result have to be secret until next Saturday, so the photo comes later.
Something that turned out right was my black and white project. It started as a experimental piece with the heat gun and it ended stretched on a piece of board. The board was glued to a canvas.

Dutch Bag Ladies

Eindelijk de moed gevonden om te beginnen, de opdracht moet de 31e klaar zijn en bijna iedereen heeft al bericht dat ze klaar is. En ik ben nog niet eens begonnen.Op de een of andere manier had ik een ‘quilters block’ , geen zin, smoesjes. Maar ik vond dat ik eerst dit af moest maken voordat ik de reeds lang opgeborrelde nieuwe ideeën van mezelf mocht gaan uitvoeren. Eerst al stiekem besloten om 2 van de stofjes niet te gebruiken. Ze vloekten geweldig met de rest en maakten de drempel om te starten nog veel groter. Dus dat luchtte op. Gisteren was ik een aardig eind gekomen. Nog een klein beetje doorstikken, randje erom, klaar. Vanmorgen eerst een boek uit gelezen, was spannend, kon niet stoppen en toen mijn rommelhok in. En wie zag ik daar, een grote fan van mijn werk, vooral als het zacht en lekker opgevuld is, de poes. Hij lag daar zo lekker dat ik acuut vond dat hij moest blijven slapen zolang hij maar wilden. Even wakker geworden van de foto maar nu, 2 uur later, slaapt hij nog steeds. Het is al een oud beestje (17) met maar 3 poten en zonder staart (beide onderdelen bleken op een ochtend verdwenen) dus ja, die laat je wel liggen!. Misschien vanmiddag afmaken dan maar.
Ondertussen deze week ook een leuk bericht. Beide quilts die ik ingestuurd had voor de Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde zijn geaccepteerd!

Finally found the courage to start with the DBL project, it should be ready the 31th. Almost everyone of the group reported that they are finished. And I haven’t even started yet! In some way I had a ‘ quilters block’, not feel like quilting, excuses. But I thought that I have to finish this before doing something with the fancy new ideas that got into my mind. First of all I decided not to use two of the fabrics. They didn’t get along with the rest of the fabrics and made the barrier even greater. So that relieved. Yesterday I made a good start. Still a little bit of stitching to go, the border and finished. This morning I first read an really suspenseful book, couldn’t stop reading. After that went in to my ‘ glory hole’. Who did I see there, one of my biggest fans, especially when the work is soft and stuffed, the cat. He was sleeping lovely and warm so I decided at once that he should sleep as long as he wanted. Woke up a second when taking a picture but now, two hours later, he is still sleeping like a log. It’s an oldie already, with only three legs and no tale (he just came home once without these parts), so, one will let him sleep. Maybe finish the quilt this afternoon.
In the mean time a nice message. Both the quilts I sent in for the yearly exhibit of the Dutch Quilters guild where accepted!

Back in town

Een heerlijke vakantie gehad in Denemarken. Twee weken lang mooi weer, wat wil je nog meer. Een klein kratje met stofjes en draadjes meegenomen. Een hele kunst om je hele vol gestouwde kamer in een kratje samen te vatten. Twee kleine werkjes gemaakt.

Had a wonderful vacation in Denmark. Two weeks of beautiful weather, what more do you want? Took a small box with fabrics and fibres with me. A big trick to cram your whole sewing room in a box. Made two small projects.

Dutch Bag Ladies

Deze keer de beurt aan Mieke om iedereen van een zak met stofjes te voorzien. Het thema is ‘Tuinfeest’. Feest in de tuin, een feest om in de tuin te zijn, nog vrij in te vullen. Een lastig zakje. Stofjes die zo op het eerste gezicht er niet bepaald feestelijk uitzien. Het moet over minder dan 3 weken klaar zijn, het ligt al enige weken in mijn kamer en ik heb nog geen inspiratie. Alhoewel het buiten wel tuinfeestelijk weer is!

This time it was Mieke’s turn to give us a bag with fabrics. The theme is ‘ Garden party’. Party in the garden, a party to be in the garden. A tricky bag this time. At first sight the fabrics are not very party like. It should be ready in less than 3 weeks. It’s in my room for a few weeks now and I haven’t got inspiration yet. Although it’s party weather outside!

Denemarken/Danmark

Even ertussen uit, uitwaaien in Denemarken.

Gone for a holiday in Danmark.

Klaar/finished

Gisteren weer een inspirerende, gezellige en zonnig dag met Emmy en Willy. Als je ons een week bij elkaar zet kletsen we nog steeds! Onze werkstukken met het thema ‘Moeder’ waren klaar. Zeer verassend en uiteenlopend wat we er van gemaakt hadden.

Yesterday yet another inspiring, pleasant and sunny day with Emmy and Willy. When you put us together for a week we are still chatting! Our projects with the theme ‘Mother; where ready. With a surprising and diverse result.

Centraal in het werkstuk van Emmy zijn cirkels, een voor elk van haar kinderen. De cirkels zitten vast aan een moeder-cirkel. Deze verbinding staat voor de lange en lastige weg van een moeder om kinderen te laten opgroeien en voor het moeilijk los kunnen laten van haar kinderen. Natuurlijk heeft Emmy zich weer flink uitgeleefd met prachtig borduurwerk.

Centrally situated in Emmy’s project where circles, one for each of her three children.
The circles are connected to a mother-circles. This connection represents the long and hard way for a mother to raise her children and the difficulties in letting go. Of course Emmy made some beautiful embroidery on it.

In het werkstuk van Willy staat de band tussen moeder en dochter centraal. De donkere bovenkant staat voor van alles dat in het verleden voorgevallen is en de harten staan voor de onvoorwaardelijke moeder liefde. De handen staan symbool voor elkaar helpen, geholpen worden en hulp aanvaarden.

In Willly’s project the connection between mother and daughter is the key. The dark side on the left represents things happened in the past and all the hearts stand for the unconditional love of a mother. The hands symbolize helping each other, be helped and accept aid.

Ten slotte mijn eigen werkstuk. Het tussenresultaat heeft al een paar keer in mijn weblog gestaan maar nu is hij dus echt klaar. Centraal in mijn werkstuk staat mijn meervoudig gehandicapte dochter. Zij heeft een progressieve ziekte dus werpt een schaduw vooruit naar wat een zonnige toekomst had moeten zijn. De vlinders staan voor mijn 3 kinderen. De grootste, de roze, is nog vlak bij huis, de rozen. Mijn favoriete bloemen. De andere twee blauwe vlinders staan voor mijn zoons die al verder van huis kunnen vliegen. Zo af en toe zitten ze verward in alles rondom hun zus, vandaar dat ze symbolisch verward zitten in haar haren.

In closing my own project. The process of making it was already on my weblog but now it’s finished. Central in my project is my multiple disabled daughter. She’s got a progressive disease so she casts a shadow to what should have been a sunny feature. The butterflies represent my three children. The biggest one, the pink one, is still near home, represented by the roses, my favourite flower. The other blue ones representing my sons. They already fly a bit on their own an going further from home. Every now and then they are tangled up in everything around their sister, so they are symbolically tangled in her hair.

Voor ons alle drie geld dat we het best een pittige opdracht vonden, het maakte een hoop emoties los en heeft iedereen aan het denken gezet.
Ondertussen heeft Willy nagedacht over een nieuw thema ‘ Een dierbaar stuk speelgoed’ is het geworden.

The three of us concerned it a spicy project, it stirred up emotions and gave us food for thought.

In the mean time Willy thought about a new theme, it's ' a precious toy'.

Kralen/beads

Mijn knutselhok puilt uit. Ben vast niet de enige die alles verzamelt waarvan je alleen al de gedachte hebt dat je het ooit aan een stuk textiel kan bevestigen. Daar horen dus ook kralen bij. Ik hou van veel keus hebben. Dus als ik langs zo’n graaibak met kralen kom kan ik het nooit laten om er iets van te kopen. En inderdaad, zo af en toe naai ik eens wat kralen op een stoffie. Echter, dit tempo blijft achter bij de groei van de kralenvoorraad. Ik heb me dus dit weekend op het kettingen maken geworpen. Eigenlijk ook wel leuk. Nu nog 30 uur in een dag!

My hobby room is bulging out. I am certainly not the only one who’s collecting everything from which you think you can fix it to a piece of textile. Beads are included in that definition. I love to have a lot of choice. So, when passing trays with special offers I can’t let go the offer. And yes, once and a while I sew some beads on a piece of fabric. But this speed stays behind the speed of the growing of my stock of beads. This weekend I tried to do something about it. I made necklaces. Nice to do. Now I need 30 hours a day.

Tas/Bag

Nog een weekje, dan is het weer zover, Emmy en ik gaan een dagje naar Willy. Vooraf maken we elkaar al lekker wat er zoal af is. Alles dat mee moet verdwijnt zo langzaam aan in de speciale knutseltas. De tas die ik altijd meesleep naar al mijn creatieve uitspattingen. De voorpret is al leuk, de dag zelf is altijd nog veel leuker. Deze week de laatste hand leggen aan de Moeder quilt, dan kan die ook mee. Als het goed is zijn Emmy en Willy ook klaar, ik ben erg nieuwsgierig.

One more week to go, than it’s playtime again. Emmy and I are going to Willy. We make each other curious in advance with all we have finished in the mean time. Everything that should go with me disappears in my special made bag. The bag that always goes with me on my creative journeys. The looking forward is nice, the day itself even nicer. This week I plan to finish my Mother quilt. If everything goes right, Emmy and Willy are finished as well. I am very curious about their results.

Award and nominations

Het blijft prijzen regenen, awards in dit geval. Ik ben twee keer genomineerd voor ‘blog that brings me inspiration and makes me appreciate the blogosphere’ (Bedankt Laurence en Emmy) en een keer voor de Arte Y Pico award (Emmy).
Beide hebben ongeveer dezelfde insteek, je moet deze award doorgeven aan mensen met een weblog die jij zelf weer bewonderd. Probleem is dat de ene wel 10x doorgeven vereist en de Arte Y Pico award 5 stuks. Op zich lees ik aardig wat blogs en een aantal hiervan hebben de award zelf ook al gekregen. Ik vond het toch wel een tikkie lastig worden om 15 frisse, inspirerende blogs te nomineren, dus ik heb besloten om het bij 5 te houden.
Ook lastig is dat de blog die ik het vaakst lees, die van Emmy, juist degene is die me de award gegeven heeft dus die kan ik dan eigenlijk niet meer in mijn rijtje zetten.
OK, na wikken en wegen:
Jacqueline, omdat ze heel veel verschillende technieken op verrassende wijze gebruikt in een verscheidenheid aan werken. Corryna, omdat ze net als ik nog redelijk nieuw is in blogland en overal enthousiast over is. Dijanne Cevaal, vanwege haar prachtige lappen en de mooie dingen die ze daarvan maakt. Wietske Kluck, omdat ze lekker veel kleur gebruikt in haar werk. En tenslotte, toch lekker Emmy, omdat ze zo’n leuke en inspirerende vriendin is.

It keeps raining prizes, in this case awards. I have been nominated twice for ‘ blog that brings me inspiration and makes me appreciate the blogosphere’ (Bedankt Laurence en Emmy) one time for the Arte Y Pico award (Thanks again Emmy).
Both awards have a bit the same point of view, you have to give the award to people whom you admire. The problem is that the first type of award requires 10 weblogs to nominate and the Arte Y Pico award 5 times. I figured out that it’s a bit awkward to nominate 15 fresh and inspiring blogs so I decided to nominate 5. OK, after some deliberation this is my result.
Jacqueline, because she uses a lot of techniques in a surprising way in a lot of works. Corryna, because she is ever enthusiastic and as fresh as I am in blogland. Dijanne Cevaal for her beautiful fabric and the lovely things she makes of them. Wietske Kluck for her use of colours in her work and finally I'm going to do it anyway, Emmy because she is such a nice and inspiring friend.

1) You have to pick 5 blogs who deserve this award for their creativity, design, interesting material and contribution to the blogging community no matter what language.
2) Each award has to have the name of the author and also a link to the blog to be visited by everyone.
3) Each award winner has to show the award and put the name and the link to the blog that has given her or him the award itself.
4) Award winner and the one who has given the prize have to show the link of Arte Y Pico blog linked in my title) so everyone will know the origin of this award (cut and paste the info into your blog to make things easier)

Tussendoortjes/ between quilting

Als ik met een grotere quilt bezig ben vind ik het altijd wel lekker om tegelijkertijd met kleinere dingetjes bezig te zijn. En dat moeten dan vooral hele andere dingen zijn.
In dit geval een boekomslag en een penselenetui. Soms maak ik dit soort dingen van restjes of vergeten experimenten maar nu waren het kadootjes voor twee vriendinnen. Vind ik nog leuker om te maken want dan kan je met het ontwerp en de kleuren rekening houden met degene aan wie je het gaat geven. Ik hoef dan ook nooit lang na te denken hoe iets moet worden, dat gaat op gevoel. De boekomslag werd voor Wies. Wies heeft een speciale band met zonnebloemen dus die moesten er zeker op komen. Verder was het een kadootje voor een speciale gelegenheid dus het moest ook nog eens prachtig worden.
Petra wist tot voor kort niet dat ze kon schilderen en maakt nu prachtige schilderijtjes. Voor haar dus een penselenetui voor haar verjaardag. Eigenlijk hadden we met een aantal vriendinnen onderling afgesproken geen kadootjes meer te doen met de verjaardagen maar Petra is gelijk met mij jarig (gisteren) en dat geeft toch een bijzondere band. En dus zorgen we toch altijd voor een kadootje voor elkaar.

Whenever I am busy on een larger quilt I like to have some smaller jobs in the mean time. Than I give preference to totally different things. In this case a bookcover and a paintbrush case. Sometimes I make these things of leftovers or forgotten experiments but now it concerned presents for friends. That’s even nicer to do because than you can fit the design and colors to the person you make it for. It doesn’t need long thinking, the design grows by feel. The bookcover is for Wies. She has a special connection with sunflowers and so they had to be on it.
Until recently Petra didn’t know that she could paint and now she makes beautiful paintings. For her I made the paintbrush case as a birthday present. Actually we agreed with a couple of friends not to buy birthday presents any more but we have the same birthday (yesterday) and that’s special. So we always give eachother a present.

Work in progress: the theme Mother - 2

Zo, weer een stapje verder. De top is klaar. Ten opzichte van de eerste foto vooral het een en ander geverfd en eroverheen gestikt. Het grappige is dat mijn dochter zichzelf er ook echt in herkend. Met haar beperkte middelen, ze kan niet praten, laat ze dat dan ook even weten. Ze kan zo lekker van oor tot oor stralen. Corryna gaf het in haar reactie op de vorige foto al aan, deze doe ik echt nooit meer weg, hier zit een heleboel gevoel bij in genaaid!

Well, got one step further. The top is finished. Compared to the first photo the difference is in the painting and I stitched some fabric on. The funny thing is that my daughter really recognizes herself. With her limited possibilities, she can’t talk, she let’s me know she does.
Than her eyes are beamed with joy. As Corynna already mentioned in her reaction on the last photo, I’ll never dispose this one, there’s too much emotion sewed in.

Quilt and patchwork day continued, again

Tot gisteravond had ik geen idee wat ik gewonnen had. Gelukkig was Margeeth zo vriendelijk om zowel mijn prijs als mijn quilt thuis te bezorgen. Tot mijn grote verrassing had ik een stofpakket gewonnen van het Hobbyhoekje in Huissen. Toevallig een van de quiltwinkels waar ik regelmatig kom. Gaat binnenkort wel richting naaimachine schat ik in. Trouwens, allemaal bedankt voor de leuke reacties en mailtjes, daar wordt een mens vrolijk van.

Until yesterday evening I had no idea what I had won. Fortunatly Margeeth was so kind as to return not only my quilt but also the price I’ve won. I was surprised to see that I had won a lot of fabric. It will find it’s way to the sewing machine I guess. By the way, thank you all for the lovely emails and reactions. One gets cheerful of that!

Quilt and patchwork days Rijswijk - continued

De quilt die ik ingestuurd had naar de Bernina wedstrijd heeft een prijs gewonnen, de 1e prijs nog wel. In eerste instantie schaamde ik me een beetje dat ik hem had ingestuurd voor de categorie Beginners. Maar volgens Bernina ben je beginner als je nooit eerder iets ingestuurd hebt voor en wedstrijd en nog niet zo lang quilt. Dat klopte dus wel. Tijdens de quilt en patchwork dagen is er ook een tentoonstelling van de Belgische groep Q.Art en de expositie van ‘ Een tuin vol hartstocht’, resultaten van een internationale quiltwedstrijd, uitgeschreven door de 13e Carrefour Européen du Patchwork in Val d’Argent, Frankrijk.
Hier hingen echt supermooie quilts bij. Toen ik een rondje bij deze quilts gemaakt had vond ik mezelf ook wel weer een beginner! Toch ben ik wel trots op mezelf.

The quilt that I send to the Bernina competition during the Quilt and Patchwork days in Rijswijk has won a price, a first price. At first I was a bit ashamed that I send in for the category Beginner. But according to Bernina one is a beginner when you never took part of a competition and you’re not quilting very long. That’s correct, so OK. During the show there also exhibitions of the Belgian group Q.Art and the results of an international quilt competition "A garden passionately" of the 13e Carrefour Européen du Patchwork in Val d’Argent, France. There where astonishing beautiful quilts. Walking around I thought “yes, I am just a beginner’. I am proud of myself after all!

Work in progress: the theme Mother

Zaterdag waren Willy en Emmy gezellig bij mij. Altijd weer leuk, de dagen met deze inspirerende dames.
We zijn allemaal druk bezig met het thema ‘ Moeder’. (zie dit vorige bericht). In eerste instantie leek het een goed idee om de verrichtingen een beetje geheim te houden voor elkaar. Wij zijn echter niet zo goed in geheimen want we kletsen veel te veel. Dus zaterdag besloten dat we elkaar toch laten zien waar we mee bezig zijn. Maar zij hadden hun werk niet meegenomen dus uiteindelijk ben ik de enige die het heeft laten zien. Ik nog steeds stik nieuwsgierig naar wat Willy en Emmy aan het doen zijn. Ik ben nog niet heel ver. Er zit iets van een top in elkaar en de basis is er maar er moet nog veel aan gebeuren.
De symboliek is er al wel. Ik heb het profiel van mijn zonnige dochter erin gemaakt. De schaduw stelt de schaduw voor die zij vooruit werpt op de toekomst. Door haar spierziekte is haar toekomst zeer ongewis. De vlinders staan symbool voor mijn drie kinderen waarvan er twee al voorzichtig een stukje vliegen en vlinder Milou nog lekker dichtbij blijft. Al met al voldoet het wel aan het thema Moeder dacht ik.

Saturday Willy and Emmy came to my house. Always a pleasure, the days with these inspiring ladies.
We are all busy with the theme ‘Mother’ (See this post). At first it seemed a good idea to keep all our activities a secret for each other. However, we are not good in keeping secrets because we talk too much. So we decided to show everything to each other anyway. But they didn’t take their work with them so in de end I am the only one showing it. I am still curious to know what they are doing. I am getting on well but still a long way to go. I’ve got something like a top, the base is ready but a lot of work to be done. The symbolism is already there. I made the profile of my sunny daughter. The shadow of the profile stands for de shadow which she casts to the future. Because of her muscular disease her future is a little uncertain. The butterflies are representing my three children, two of them already flying a bit on there own and butterfly Milou staying close. All in all it meets the them Mother I think.

Dutch Bag Ladies, the result

Gisteren kwamen de Dutch Bag Ladies weer bij elkaar. Mijn opdracht was al een tijdje af maar ik kon het natuurlijk nog niet verraden. Mijn puberale bui bij het zien van de stofjes heeft het volgehouden tot het eindresultaat. Toch zit het thema ‘ Doe de naam van de groep eer aan’ er in. Ik heb 3 Nederlandse dames gemaakt. Nederlands in de zin dat Nederland een multicultureel land is met bewoners in allerlei kleuren. Ze hebben allemaal een tasje vast. Dus dat klopt. Waar zit dan nog dat puberale, nou ten eerste heb ik werkelijk zo weinig mogelijk van de lapjes stof gebruikt. Ten tweede heb ik de tasjes afneembaar gemaakt. Toen ik thuis kwam heb ik ze er weer vanaf gehaald.

Yesterday the Dutch Bag Ladies came together. My work was finished for a while but I had to keep it a secret until now. My juvenile behaviour when I saw the fabrics for the first time last till the end. Nevertheless, the theme ‘ give credit to the name of the group’ is there.
I made 3 Dutch ladies. Dutch in the way that Holland is a multicultural country with people in all colours. They all hold a bag. So that’s right! So where’s the juvenile behaviour? First of all, I used as less of the fabrics as possilble. Second, I made all the bags removable. When I was home again, I removed all the bags.

Just doodling around

Druk bezig met het thema Moeder. Het wordt erg mooi, al zeg ik het zelf! Ik zal jullie eens lekker nieuwsgierig maken. Ondertussen ook wat kleine werkjes onder handen. Van die dingetjes die je onder het tv kijken even kan maken. Basis gemaakt op de weer nieuw aangeschafte punchmachine (ik had hem laten vallen, stuk). Het duurde even voordat ik weer een nieuwe had en altijd wil je juist dan er mee aan de slag.

I am busy with the theme Mother. The result will be lovely, even though I say so myself! I’ll make you a bit curious. In the mean time some small things in hand. Those things you make while watching telly. Made the base on the new bought embellisher (the old one fell and broke). It took some time to get a new one and in the meantime you always have get going with it.

Quilt and patchwork days Rijswijk

Een van mijn quilts gaat naar de quilttentoonstelling tijdens de quilt- en patchwork dagen in Rijswijk. Het gaat deze keer niet anders dan andere keren. Alle nare karweitjes uitgesteld tot het laatst, dus nog even snel een tunnel achterop maken, label erop stikken en een hoes opduikelen. Ik haat die klusjes! In die tijd wil ik allemaal andere, leukere dingen doen. Aan de andere kant vind ik het toch wel erg leuk als je quilt ergens hangt, niet zeuren dus. Het leukst van een tentoonstelling vind ik stiekem luisteren wat anderen van je werk vinden. Ik verheug me er al op.

One of my quilts will be on the Quilt and Patchwork days in Rijswijk. This time it’s the same as ever. All unpleasant jobs have been putting off until the end. So now I have to make a hanging sleeve, a quilt label and a bag. I hate it, I want to spend my time doing other, nicer, things. On the other hand, I like it when it’s on a show, so don’t bug! What I like about having a quilt on a show is sneaky listening to other peoples comment on your work. I am looking forward to it. Sneak preview.

Another project

Ik ben geen een voor een mens. Eigenlijk functioneer ik het beste als ik allerlei dingen tegelijkertijd doe. Dat is te zien aan mijn ‘atelier’, het is gewoon een rommel hok!
Ondertussen druk bezig met het thema Moeder. Wat het wordt is nog geheim, dus jammer, dat zien jullie later pas. Tegelijkertijd in de weer met deze foto. Hij is gemaakt in de vlindertuin van het Noorderdierenpark in Emmen. Altijd een dankbare plek om eens wat foto’s te schieten. Ik ga er een niet al te grote quilt van maken, dat is in mijn optiek altijd nog een meter in het vierkant hoor.

I’m not a one by one person. I like doing a lot of things at the same time. You can see that when you look at my ‘ studio’ , it’s just some kind of lumber shed. In the mean time I am busy working on the theme ‘Mother’. What’s it gonna be?? For now it’s a secret, I’ll show it later.
Also busy with this photograph. It’s taken in the butterfly garden in a Dutch zoo. Always a nice spot to make pictures. It will be a not so large quilt. In my opinion that’s something like a square meter.

Finished

Gisteren weer een heerlijk creatieve dag gehad met Bep, Emmy en Willy. Grote tas mee met alles dat de afgelopen weken af gekomen is en dan de hele dag kletsen en ideeën uitwisselen. Het uurtje terug naar huis rijden is altijd wel therapeutisch, anders blijf ik thuis ook maar door ratelen. Ook mijn kleine roze quiltje meegenomen. Ik vind hem wel schattig geworden.



A wonderful creative day yesterday, together with Bep, Emmy and Willy. Took a big shopper with me with all the finished work of the last weeks. We chattered all day and exchanged ideas. It’s an hour driving back home, and that’s quit therapeutically because otherwise I keep on chattering at home as well. I also took my small pink quilt with me. I like him, it’s cute.

Book cover

Een week of 2 terug vertelde ik over de uitdaging van Margeeth. Intussen is mijn werkje klaar, maar blijft nog wel even geheim totdat de groep weer bij elkaar komt. Ondertussen is er binnen het groepje een beetje gemor ontstaan vanwege de lastige stofjes. Daar had ik ook wel een probleem mee Ik heb er in een dwarse bui wel voor gezorgd dat ik netjes langs de randje van de opdracht bleef lopen, ik heb dus zo weinig mogelijk van de stofjes gebruikt.
Van alle gedoe kreeg ik echter weer de neiging om precies andersom tegendraads te worden. Ik heb alle restjes die ik nog over had verwerkt in een book cover. En hij is nog leuk geworden ook!

A week or two ago I told you about Margeeth’s challenge. In the meantime I’ve done the job. But it remains a secret until the group has come together. Since the start there’s a little grumbling about the choice of fabrics. I had that problem as well. I digged my heels in and walked along the edges of the task. I solved it by using the absolute minimum of the fabrics.
Because of this I yet tended to reverse my behaviour. I used all the left overs to make a book cover. And I like it!

Verfochtend/Dye morning

Willy, Emmy en ik vonden het een goed idee om elkaar zo nu en dan een uitdaging op creatief gebied te geven. Aan mij de eer om de aftrap te geven. Ik heb gekozen voor het thema ‘ Moeder’. We zijn allemaal moeder en hebben/hadden een moeder. Beide rollen lopen niet altijd even vlekkeloos, gek he, we zijn vast de enige! Er zitten verder geen restricties aan de opdracht, die ene restrictie leek me wel genoeg.
Ik ben zelf moeder van 2 zonen (12 en 13 jaar) en een meervoudig complex gehandicapte dochter van 10. Je voelt hem meteen al komen. Niet die leuke jongens worden het onderwerp maar mijn schattige maar o zo lastige meisje. Wat ik wil maken zit ongeveer in mijn hoofd, de tegenstelling tussen haar zonnige karakter en haar ziekte die met zich mee brengt dat je altijd haar handen en voeten bent.
Om te beginnen eerst maar een ochtendje geverfd. Vooral de borduurgarens zijn heel mooi geworden. Ik zou ze het liefst zo op een strengetje laten zitten. Verder mul, voile en gewone katoen geverfd.

Willy, Emmy and I thought it was a good idea to challenge each other creatively every now and then. My honour to start. I choose the theme ‘Mother’. We all are a mother and have/had a mother. Both parts didn’t always turn out perfect, strange, we are definitely the only ones! There are no further restrictions to the challenge, that only one seemed enough.
I am mother of two sons (12 and 13 years old) and a multiple complex disabled daughter (I don’t’ know whether this is the right translation, what I mean that she has more than one handicap both physically en mentally) of 10 years old. You can feel it coming, the cute boys won’t be the subject of the challenge, the lovely but troublesome daughter will.
I have the global idea already on my mind, the contradiction between her bright nature and her disease which brings along that we always are her hands an feet.
For a start I dyed the whole morning. Especially the embroidery threads are beautiful. I’d rather keep them on a skein. Furthermore I dyed some mull, voile and plain cotton.

Oh, sometimes ...

Er zijn van die weken dat je niet zo handig lijkt. Dit was er geloof ik zo een. Binnen 7 dagen zowel mijn punchmachine als mijn heat tool gemold. Kunstig!
Hoe de heat tool kapot gegaan is weet ik niet. Die deed het vanmiddag ineens niet meer. Van de punchmachine weet ik het helaas wel. Ik zat heerlijk te rommelen in mijn hok. Dat hok is compleet volgebouwd met kasten en tafels. Ik kan er dan precies met mijn bureaustoel tussen zitten en kan overal heerlijk bij. Heerlijk die wieltjes onder zo’n bureaustoel. Totdat het snoer van het voetpedaal van de punchmachine ongemerkt tussen de wielen zat. Na een paar keer draaien ineens een donderend geraas. En ja hoor, de punchmachine van tafel af getrokken. Hij viel natuurlijk net als een boterham met pindakaas precies op de verkeerde kant. Aandrijfstang verbogen en motor kapot. Balen. Natuurlijk had ik net extra veel zin om een enorm eind weg te punchen.

Sometimes it seems that you're not very handy. This week was one of those weeks. Within 7 days I not only ruined my heat tool but my embellisher as well. Clever!
How the heat tool went broke, I don’t know, it just did. Unfortunately I know how de embellisher broke. I was muddling along in my sewing room. The room is entirely stuffed with shelves and tables. I can reach everything easily with my office chair. Lovely those wheels underneath. Until the cord of the pedal of the embellisher managed to get tied up between the wheels. And yes, after a few turns in my room my embellisher crashed down. Like a peanut butter sandwich it fell right on the wrong side. Drive shaft and the engine broke. Of course I was just in the mood for punching.

Opruimen/ Cleaning up

Je kent het vast wel. De probeersels stapelen zich op, en wat moet je er allemaal mee.

Mijn standaard oplossing is dan het maken van kussens, kleine tasjes of boek omslagen. Op zich ook geen gek idee want ik ben van plan in juni op een lokale kunstmarkt te gaan staan met mijn frutsels. En stel je voor dat iemand het koopt, dan kan je maar beter ook wat voorraad hebben. Vandaag maar eens even begonnen aan wat boekomslagen. Ging trouwens nog bijna fout, ik was iets te fanatiek aan het werk met de heating tool en toen vatte er iets vlam. Nu zit er een decoratief gat in.

You probably know it as well. Your experiments are mounting up but you don’t know what to do with them. My default solutions is to make some pillows, little bags or book covers. In my case not a bad idea as well because I intend to sell my work in June on a local arts and crafts market. And just imagine that someone want’s to buy something, than I’ll better make some stock. So today I started to make book covers. It nearly went wrong. I was a bit fanatic with the heating tool and something catch fire. So now there is a decorative hole in one of my objects.

Stamps again

Stempels met diepte stap voor stap
Gisteren en vandaag lekker zitten rommelen met stempels, met onderstaand resultaat. Misschien is deze manier van stempels maken al veel eerder uitgevonden en nooit bij mij aangekomen maar vandaag heb ik het uitgevonden!

Stamps with depth step by step.
I made some stamps yesterday and today, you can see the result underneath. Maybe this way of making stamps was already invented by someone, but it didn’t land in my place. Today I invented this!

1. Nodig:
2 plaatjes acrylglas (uit de bouwmarkt) iets groter dan je afbeelding
1 zwart wit kopie van je afbeelding
2 zwart wit kopieën van je afbeelding in spiegelbeeld
1 stukje foam van dezelfde maat als je acrylglas
Dubbelzijdig tapijtplakband.

1. Requirements:
2 sheets of acrylic glass
1 black and white copy of your picture
2 mirrored black and white copies of your picture
1 piece of foam the size of the acrylic glass
Double sided tapestry tape

2. Plak je foam helemaal af met dubbelzijdig plakband en plak het je afbeelding op het beschermpapier van het tapijtband
Tape de stukjes acrylglas met schilderstape op de spiegelbeelden van de afbeeldingen zodat het niet meer kan verschuiven..

2. cover your foam sheet completely with tape. Glue the normal copy of your picture on the paper backing of the tapestry tape. Tape the pieces of acrylic glass with masking tape on the mirrored copies.

3. Knip de zwarte en witte delen van je afbeelding los. Plak de uitgeknipte zwarte delen op het acrylglas waarbij je de zwarte delen van de onderliggende afbeelding als voorbeeld gebruikt. Plak alle witte delen op het andere stukje acrylglas maar dan op de witte stukken van je afbeelding.

3. cut out the figures. Use the tapestry tape to stick the black parts on one of the acrylic panes and the white parts on the other one. Use the picture as guide.

4. Uiteindelijk ziet het er zo uit. Je kan ervoor kiezen om de achtergrond er ook op te plakken. In mijn voorbeeld heb ik dat niet gedaan.

4. When you are finished it looks like this.


.

5. En zo worden de afdrukken. Als je iets netter plakt dan ik komen de randen mooi tegen elkaar aan te liggen maar ik vind het zo eigenlijk ook wel mooi.

5. And this the result. When you work more neat then I do the edges will be smoother but I like it this way.

A real challenge

Sinds kort maak ik deel uit van een groepje quilters verenigt onder de naam Dutch Bag Ladies (Ja ik weet het, dat klinkt als een zwerver met z’n hele hebben en houden in tasjes. Maar what’s in a name). We komen 4-5 keer per jaar bij elkaar en een van de dames maakt voor iedereen een tasje met dezelfde inhoud aan stofjes, draadjes etc en verzint er een thema bij. Iedereen maakt dan van de inhoud voor de volgende bijeenkomst een quiltje. Deze keer de beurt aan Margeeth, en zij maakt het me moeilijk! Het thema is “ doe de naam van de groep eer aan”. Hier zit het probleem niet in, maar wel in de stofjes. Ik heb ze in het zicht gelegd in de hoop dat er spontaan een idee in mijn hoofd zou schieten bij het zien van de stofjes. Ik kreeg spontaan last van puberale dwarse neigingen. Geeft niet hoor Margeeth, het wordt uiteindelijk vast wel iets leuks (hoop ik).

Recently I joined a group of quilters with the name Dutch Bag Ladies (Yes, I know, it sounds like a vagabond with all his belongings in some plastic bags, but what’s in a name!). We meet 4-5 times a year. One of the ladies puts together a bag with some fabric, fibres etc. and a theme. You have to use what’s in the bag to make a quilt. This time it was Margeeth’s turn, and she is making it difficult for me. The theme is “ Live up to the name of the group”. That’s not my problem but the fabrics are. I put them in sight hoping that there will be a spontaneous idea popping up in my head. But no. I became an intractable character at once!
Doesn’t matter Margeeth, in the end it will turn our right (I hope!).

Windforce 9

Een dagje met Willy en Emmy, altijd supergezellig. We hebben elkaar altijd veel te laten zien en kletsen de hele dag door over alles wat we gemaakt hebben en willen gaan maken. Dit keer aan zee waar Willy vakantie aan het vieren was. Met windkracht 9 over het strand gebanjerd. Af en toe verplicht rennend omdat de wind je bovenlichaam vast een stukje verder neerzette maar onze voeten vergat. Gezandstraald tot in onze kleinste poriën.

Yesterday a day with Willy and Emmy, a very pleasant day. We always have to show each other a lot of work and talk all day about what we made a will be making soon. This time we were near the sea where Willy was having a vacation. We walked on the beach with wind force 9. Every now and then we had to run because the wind took the upper part of our bodies but not our feet. Sandblasted in every pore.