Morgen is onze dochter jarig, ze wordt 13 jaar. Ondanks het feit dat ze in een rolstoel zit en niet kan praten is het een erg ijdel meisje. Gek op mooie kleren en ze weet precies wat ze wel en vooral wat ze niet aan wil. Ik heb twee patchwork rokjes voor haar gemaakt. Eentje genaaid van allerlei restjes wollen stoffen (Dank Petra en Willy!) en eentje gebreid van restjes gekleurde sokkenwol. Het principe van allebei was hetzelfde: gewoon maar beginnen en kijken wat het wordt. Op het genaaide rokje met de naaimachine bloemen geborduurd maar die vallen een klein beetje weg in de achtergrond. Bij het gebreide rokje ben ik begonnen met een rand van losse gebreide vlieger vormpjes. Daaraan vast randen gebreid. Nu maar hopen dat ze het mooi vindt want anders blijven ze in de kast liggen.
Tomorrow our daughter is having her 13th birthday. Despite the fact that she is in a wheelchair and can’t talk it’s a pretty vain girl. She loves beautiful clothes and she knows exactly what to wear and above all, what not to wear. I made her to patchwork skirts. One sewn of a lot of wool fabric leftovers. The other one is knitted of leftovers from coloured sock wool. The idea of both was the same, just start and look where it ends. On the sewn one I machine embroidered flowers but they seem to disappear in the background. The knitted one I started with a couple of knitted kite shapes. I connected them and knitted a border on both sides. I hope she likes them otherwise they will stay in the closet for ever.
.jpg)
