Gouden Eeuw / Golden Age

Ik ben al een heel eind op gang met mijn Gouden Eeuw project.
Uitgangspunt van mijn werk was het gevoel dat ik altijd bij de Gouden Eeuw (17^e eeuw) heb, allemaal sombere en donkere schilderijen met hier en daar een lichte vlek. Niet echt het werk waar ik fan van ben (sorry Rembrandt). En ja, ik weet ook wel dat ze oorspronkelijk niet zo geschilderd zijn maar door invloed van de tijd vies en donker geworden. Bovendien doorstonden de gebruikte pigmenten de tijd ook niet allemaal even goed. Per saldo dus een somber gevoel. Begonnen dus met een sombere, donkere lap.

I am making good progress with my Golden Age project. Starting point was the feeling I always have thinking of the Golden Age (17^th century), a lot of dark and gloomy paintings with lighter spots here and there. Not perticulary the work I am a fan of (sorry Rembrandt). And yes, sure I know that they weren’t painted like that originally but darkend through dirt and time. In addition the pigments used withstand time with varying success. On balance a somber feeling. So I started with a dark dyed piece of fabric.

Voor mij als geboren Amsterdamse kon het thema niet uitgewerkt worden zonder Amsterdam in het centrum te zetten. Amsterdam was in die tijd tenslotte ook het centrum van de wereldhandel. Hoe meer ik over de Gouden Eeuw las des te rafeliger werd het gouden randje van die Gouden Eeuw. Al die rijkdom en welvaart werd bereikt door een flinke portie uitbuiting en slavernij. Een klein deel van de mensen was rijk en welvarend maar daar tegenover stond het overgrote deel van de bevolking die maar zijdelings mee profiteerde van die rijkdom. Om nog maar niet te spreken over alle neveneffecten van de handel in de kolonien en andere geconfisqueerde gebieden.

For me, born in Amsterdam, the theme couldn’t be developed without adding Amsterdam to it. In that time Amsterdam was the center of world trade. The more I read about the Golden Age the more frayed the golden edge of the Golden Ages became. All of the wealth and prosperity was achieved with help of a lot of slavery and exploitation. A small number of people were rich and wealthy but at the opposite stood a much larger part of the population that only sideways had advantage. Not to mention all side effects of the world trade in the overseas colonys and other occupied countries.

De Amsterdamse grachtengordel is voor een deel gebouwd in de Gouden Eeuw en dat stukje Amsterdam is nog steeds de moeite waard om te bekijken. De gevels van de grachtenpanden staan symbool voor de rijkdom en wereldhandel, maar wat zit er allemaal achter?? Als symbool voor mijn ‘rafelige randje’ heb ik de quilt doormidden geknipt. Hij heet ‘Behind the facades’. Erachter een lap met steekwoorden over de keerzijde van de rijkdom. Nadat ik de achterste lap vast gezet had een spannend moment. De schaar zetten in de bovenste laag van de quilt. Ik ben wel van de het type die dan net ergens iets doorknipt dat echt vast had moeten blijven zitten. Gelukkig heb ik ook goede dagen, dit was er zo een. Het effect is wel erg leuk. Ik heb geverfd perle garen in de spoel van de naaimachine gedaan om de dikke draden aan de open kant te krijgen. Geeft wel een mooi effect.

The Amsterdam canal area was build mainly during the Golden Ages and that part of Amsterdam still is worth sightseeing. The fronts of the houses still are a symbol for the wealth and world trade. But what’s behind all that?? As a symbol for my ‘frayed golden edge’ I cut the quilt. It’s called ‘Behind the facades’. In the back a piece of fabric with keywords about the drawback of wealth.

After I sewed the back on there was an exciting moment. I had to put the scissors in.
I am the type of persons who cuts pieces that should’t be cut at all. Luckely I have perfect days as well, this was one of them. The effect is nice. I put dyed perle yarn in the bobbin of the machine to make the thick treads at the back. Looks good.

Finished

Een paar weken terug was deze al klaar maar ik vergat iedere keer een foto op mijn blog te zetten. Mijn doel was om ‘less is more’ in de praktijk te brengen. Dat is denk ik wel gelukt.

De rode franse knoopjes stellen klaprozen voor. Klaprozen die in de eerste wereldoorlog uitbundig bloeiden op de graven van omgekomen soldaten. Klaprozen houden erg van omgewoelde grond, vandaar. De grote letters in de achtergrond vormen de titel van een gedicht uit de eerste wereldoorlog.

A few weeks ago this ons was finished but I forgot to put a picture on my blog. My aim was to practice ‘less is more’. I think I’ve done that. The little French knots are poppies. Poppies that where blooming richely on the soldiers graves. They grow well on churned ground, that’s why. The big characters in the background are forming the title of a great war poem.

Be prepared

Volgende week komt TeXperanto weer bij elkaar. Tijd voor de opdrachten. Tot nu toe ben ik alleen bezig geweest met de volgende opdracht. Het afmaken van de vorige had even geen prioriteit. Ik geloof dat het thema me niet meer boeit. Als nieuw thema hebben we Gouden Eeuw gekozen. In eerste instantie zag ik geen brood in dat thema. Mijn eerste gedachte was “bleh, saai met al die donkere schilderijen”. Toch maar even een beetje googlen. Daar wordt een mens wijzer van! Van dat thema valt wel iets te maken (wellicht van elk thema wel hoor, als je maar wil). Voor Nederland een bloeiperiode waarin ‘we’ een hele belangrijke positie in de wereld hadden. De wereld werd in die tijd ook door de Nederlanders in kaart gebracht. Ik ben altijd al gek geweest op oude landkaarten (op nieuwe trouwens ook). Laat de meest mooie atlas op dat gebied, de atlas van Blaeu nou uit de Gouden Eeuw stammen.

Op de site van het archief van de stad Leiden kan je erdoorheen bladeren. Onvoorstelbaar hoe gedetailleerd sommige delen van de wereld erin staan.

In de weer geweest met het uitwerken van het thema. Zelfs een mindmap gemaakt. Een van de kaarten als uitgangspunt genomen. De kaart van Amsterdam, mijn geboortestad. Ik kan nog altijd met genoegen over die prachtige grachten slenteren. Een groot deel van de grachten is gebouwd in de Gouden Eeuw. Die kant gaat het dus op. Ik ga inzoomen op de oude plattegrond van Amsterdam. Daar horen in ieder geval grachtenhuizen bij. Daar eerst eens mee aan het experimenteren geweest. Met de machine geborduurd op verschillende ondergronden. Vooral de lutrador en het grijze viltige ondertapijt bevallen me wel.

Next week another meeting of our art textile group TeXperanto. Time to take a look at the homework. Until know I only was busy with the new theme. Finishing the last one didn’t had any priority. I think the theme doesn’t have my interest any more. The new theme is the Dutch Golden Age (17th century). At first I did not see the good in this theme. My first thought was, “bleh, all those dark paintings”. Decided to google a bit around. I got change out of that! I can make something of that theme (maybe from any theme I guess). For the Netherlands this Golden Age was a period of growth and ‘we’ had a leading position in the world. The world at that time was charted by the Dutch. I always admired old maps (new ones as well). The most beautiful and famous atlas of all times, the atlas of Blaeu, was a product of the Dutch Golden Age. On the website of the archive of the city of Leiden you can leaf through the atlas. Incredible how detailed some parts of the world are represented.

I tried to make something out of this theme, I even made a mind map (sorry, it’s in Dutch).
My starting point was one of the maps from the atlas. One of the maps was my starting point. The one of Amsterdam, my city of birth. I always love to wander along the beautiful canals. I will zoom in on the map. I definitely use canal side houses. I experimented a bit with them. I machine embroidered on different materials. I like the lutradur and the felty under carpet the most.

TeXperanto again

Afgelopen zaterdag zijn we weer bij elkaar geweest met TeXperanto. Altijd weer een inspirerende dag. Iedereen komt toch steeds weer met hele verrassende ontwerpen op de proppen. We zijn nog steeds druk bezig met teksten en gedichten.

Mijn klaprozen gedicht Flanders Fields was ook nog steeds ongoing business maar parallel eraan heb ik ook de quilt van mijn vader afgemaakt. Het was aflopen week 25 jaar geleden dat hij overleden was dus het leek me wel passend om hem dan ook af te hebben. En omdat er toch ook een gedicht op zit heb ik die ook maar even meegenomen. Het gedichtje komt uit mijn poëzie album. Ik heb me vroeger dood geërgerd aan dit gedicht. Ik vroeg me altijd af waarom mijn vader niet gewoon een standaard gedichtje had kunnen schrijven. Ik weet nog dat ik op punt gestaan heb om de pagina dicht te plakken! Maar als ik het nu zo lees is het eigenlijk een prachtig en persoonlijk gedichtje:

Vaak ben je lief, soms ook de stoutste
Toch ben ik erg trots op mijn oudste
Want je doet je best veel te leren
Waar je later nog lang op kunt teren.

Ga zo door, want ik vind het zo fijn

Dat ik later ook trots op je kan zijn.

Toen de quilt af was bleek de uiteindelijke stof keuze voor de onder en bovenrand nog steeds een beetje te druk. Wist ik ook eigenlijk wel maar dat wilde ik even niet horen. ’s Avonds thuis een rigoureuze paintstik actie uitgevoerd. Met witte paintstik de donkere delen verzacht. Is wel beter.

Last Saturday we came together with our textile art group TeXperanto. As always an inspiring day. Everybody keeps popping up with wonderful and surprising designs.

We are still busy with text and poems. My poppy poem Flanders Fields was still ongoing business as well.

Parallel I made a quilt about my father. Since it was 25 years ago this week that he died it seemed appropriate to finish the quilt this week. On this one is a poem as well. My father wrote it for me in my ‘poezie album’ . Don’t know if you know this phenomenon too, but in my youth it was common to have a little album in which all your friends and family wrote a little poem for you accompanied with some pictures or drawings.

Most of the time you’d use some ‘standard poems’’. My father wrote me a personal one he composed himself. All my youth I wondered why he didn’t use a standard poem but now I appreciate it very much.

After I finished the quilt the fabric on the top and bottom was too loud. I already knew but didn’t want to hear it. The same evening I did a rigorous paintstik action. With white paintstik I softened it a bit. That’s better.

Ik had twee halve werkstukken mee geïnspireerd op het gedicht Flanders Fields.

Basis voor beide is een lap met de titel van het gedicht in grote letters erop gesjabloneerd. Het eerste werk heeft daaroverheen een transparante laag met geborduurde klaprozen. Tijdens de bijeenkomst draaide een

van de dames de transparante lap om. Nooit aan gedacht maar het gaf wel een prachtig subtiel effect. Dat laat ik lekker zo.

Both have got the same basic fabric: a light background with the title of the poem in large capitals stencilled on. The first one has got a transparent second layer with embroidered poppies.

During the meeting one of the ladies turned de transparent layer. Never thought off but the effect was very subtle. I will leave it that way.

De andere lap heeft dus dezelfde tekst als achtergrond. Op de voorgrond silhouetten van marcherende soldaten. De zwarte ondergrond ga ik doorstikken met grijs zwart garen. In de achtergrond komen graf kruizen en ik maak er met borduurgaren nog rode klaproosjes bij.

So the other one has got the same background. I made a silhouette of marching soldiers. The black part will be stitched through with gray black yarn. There will be crosses in the background and I will embroider little poppies between them.

Traag / Slow

Er komt niet echt veel uit mijn handen de laatste tijd / I don’t get anything done these days

Ik ben niet bepaald productief de laatste tijd en geen inspiratie en ook even geen zin in bloggen. Heb je wel eens. Inmiddels toch maar weer verder gegaan met de klaprozen. Een beetje geëxperimenteerd met machinaal borduren op transparante stof. Op vitrage en geverfde tyvek geborduurd en daarna voorzichtig de tyvek weggeknipt. Wonder boven wonder niet in de stof geknipt. Dat is namelijk echt iets voor mij, per ongeluk een grote knip maken ergens midden in de stof. De vitrage was me niet transparant genoeg. Over gedaan op organza. Het geheel glanst iets te veel, de werkelijkheid is mooier dan de foto!

Last time was not my most productive time. Not inspired and a bit blog tired. That happens but happily it moves on. I continued my poppy experiments. Did some machine embroidery on transparent fabric. Used some net curtain and painted tyvek. Cut the tyvek away after embroidering. By amazing good fortune I managed to not cut the fabric as well. That’s how I am, I always destroy work by accident. The curtain was not transparent enough. Did it again on organza. It's all a bit too shiny on the photo. In real it looks better!

Back to the poppies

 Afgelopen zaterdag kwamen we weer bij elkaar met TeXperanto, de voortzetting van onze Quilten Speciaal groep. Het idee was dat we vooraf zouden stoeien met een woord uit ons gedicht. In plaats daarvan ben ik gaan stoeien met het woord Labyrint. Aangezien die quilt inmiddels klaar is nu toch weer verder met het gedicht. Omdat ik nog steeds in de klaprozen ben heb ik een gedicht bij dit thema gezocht.

Het is een gedicht over de eerste wereldoorlog, toen klaprozen uitbundig bloeiden op de graven van de gesneuvelde militairen. Zoals je hieronder kan zien heeft de maker zelf het einde van de oorlog ook niet gehaald.
Het origineel is in het Engels, de Nederlandse vertaling luidt als volgt:

In Vlaanderens velden (Luitenant kolonel John McCrae, 1872-1918)
“In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
Tussen de kruisen, rij aan rij
die onze plek aangeven; en in de lucht
vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend
ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder
aan de grond.
Wij zijn de doden. Enkele dagen geleden
leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan
beminden en werden bemind en nu liggen we
in Vlaanderens velden
Neem ons gevecht met de vijand weer op:
Tot u gooien wij, met falende hand
de toorts; aan u om haar hoog te houden
Als gij breekt met ons die sterven
zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
in Vlaanderens velden.”

Last Saturday our group TeXperanto came together, which originated from our Quilten Speciaal class. The idea was to prepare ourselves practicing with a word or part of a poem we choose. In stead of that I used the word Labyrinth to make a quilt with. That’s finished now so I could continue with the poem. Because I am still very fond of poppies I looked for a poem with this theme. It’s a poem about world war I where poppies where blooming in high numbers on the graves of the soldiers killed in action. As you can see the poet didn’t make it till the end of war himself!

In Flanders fields (lieutenant-colonel John McCrae, 1872-1918)
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
hat mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

In mijn hoofd zat de quilt al zo’n beetje in elkaar. Totdat ik gedurende de dag de overweging meekreeg: wil je een quilt maken of een textiel werk. Had ik eigenlijk niet over nagedacht. Ik maak quilts omdat ik zo’n lap gewoon een prettig ding vind om aan te werken. Maar, wanneer gaat een quilt over in een textiel werk?? Wie het weet mag het zeggen. In ieder geval heb ik besloten om het oorspronkelijke idee even in de ijskast te zetten en opnieuw te beginnen met nadenken. Wel een paar proefjes gemaakt met zeefdrukken die ik al had. Ergens komt toch een klaproos terug tenslotte en wellicht ook het gedicht. Op de foto is het niet zo duidelijk te zien maar het rode vlak is papier dat met rode acrylverf op tyvek geplakt is en heeft in ieder geval een mooi klaproos blaadjes structuur gekregen. Bij het gedicht heb ik geprobeerd hoe ik de letters vaag maar leesbaar gezeefdrukt krijg. De linker beantwoord het best aan mijn doel. Met een schuimroller op een zeefdruk gedaan.

In my mind the quilt was designed already. Until during the day I was asked what I wanted to make, a quilt of a textile art work. Never thought about that. I make quilts because I like the look and feel of the end product. But, when do you call it a quilt and when does it shift to textile art. I don’t know. Who can tell? So, I decided to mothball the plans and start all over again. I did some experiments with screen prints of poppies. A poppy and the poem should be part of it anyway.

It’s not very clear in the picture but the red surface is made with paper glued with red acrylic paint on tyvek. The structure is close to that of poppy petals. With the poem I wanted to be the text vague but readable screen printed. The left one is best for my goal. It’s done with a foam roller on a screen print.