Gisteren weer een heerlijk creatief dagje gehad. Meestal gaan we naar Willy, die woont namelijk ‘ zo lekker centraal’. Zowel voor
Emmy als voor mij is het een kilometer of honderd. Zoals altijd had Willy weer allerlei lekkers voor ons klaar staan. We genieten alle drie ontzettend van deze dagen. Zoals gebruikelijk, inspiratie te over.
Yesterday again a lovely creative day. Most of the time we are going to Willy’s, she’s living ‘quit central in the country’. For both Emmy and me it’s about a 100 kilometres (That’s almost half of Holland). As ever Willy made a lot of food. The three of us are enjoying these days. As usual a lot of inspiration.
Vandaag allemaal onze Speelgoed opdracht gereed. De bedoeling was dus een quilt te maken naar aanleiding van Dierbaar Speelgoed uit je jeugd. Emmy’s thema was buiten spelen. Als kind wilde ze altijd naar buiten, weer of geen weer. In deze quilt zie je 4 cirkels die voor de vier seizoenen staan. Natuurlijk voorzien van prachtig borduurwerk.
Today we showed each other the finished project. The idea was to make a quilt based on a precious toy of our youth. Emmy’s theme was Playing Outside. As a child she used to play outside ever, with good or bad weather. The circles you see on the quilt represent the four seasons. Of course Emmy embroidered it lovely.
De quilt van Willy had als thema draaimolen. Bij Willy voor het huis was vroeger de Koninginnedag kermis, met een prachtige draaimolen. Willy was helemaal gek van de paarden in de draaimolen en wilde er graag op. Helaas is het er nooit van gekomen. Ze heeft zelfs de liedjes die ze als schoolkinderen zongen op Koninginnedag er op gezet.
Willy used the theme Merry go Round. In front of Willy’s house there used to be carnival at Quieen’s Birthday (a public holiday in the Netherlands with a lot of fairs and carnivals. Orange is the royal colour). Willy loved the horses on the merry go round and she always wanted to sit on it. Unfortunately she never did. She even put the songs they used to sing as school kids on the quilt.
Tenslotte mijn ladies. Uiteindelijk was de achtergrond toch iets te dominant. Met goudkleurige paintstik bewerkt om de achtergrond weer achtergrond te maken.
At the end my ladies. The background was a bit to loud. I treated it with golden painstiks to make de background background again.
’s Middags samen gaan monoprinten. Dat vonden we allemaal geen geweldig succes. De lapjes zien er wel aardig uit. Emmy en ik denken niet dat we het nog ooit gaan doen. Willy gaat nog een poging wagen.
In the afternoon we went monoprinting. We all didn’t like it. The fabric is nice but not nice enough. Emmy and I think we’ll never do it again. Willy will give it another try.
Met Willy’s eend op stap om even wol te kopen, we hadden namelijk nog niet genoeg om handen. Op weg naar Willy's vriendin-met-wolwinkel
Klazien leek het wel een schoolreisje. Een hoop gejoel en gegiebel. Wat een komische auto om in te rijden. Super basic, geen dashboard te zien, je kijkt op de gekste plekken naar buiten maar je kan wel keihard over de verkeersdrempels scheuren.
With Willy’s 2CV to the next village to buy some wool, we don’t have something to do yet. It felt like a school trip. A lot of shouting and laughing. It’s a very funny car to drive. Very basic, no dashboard and you can look outside at odd places. But you can drive very hard on speed ramps.
De nieuwe opdracht komt van Emmy. Kijk nou toch hoe mooi we die aangeboden kregen.
In het hoesje 2 A4’s met Haiku’s. Dat zijn japanse gedichtjes die uit 17 lettergrepen bestaan. De opdracht is om een van deze haiku’s als inspiratie te gebruiken voor een quilt.
Our new assignment came from Emmy. Look how marvellous she made it. In the package 2 A4’s with haiku’s. That are Japanese poems which consists of 17 syllables. The assignment is to use one of the haiku’s as inspiration for a quilt.
Soms liggen er stapels van. Dingen die bijna af zijn maar nog net niet helemaal. Waar nog een klein dingetje aan moet gebeuren. En die kunnen dan bij mij eindeloos blijven liggen. Bleh. Zo was er mijn jas. Al zeker 3 weken af. Zelfs de knoopsgaten er met de hand al in gefestonneerd! Het enige dat er nog aan moest gebeuren waren de knopen. Karweitje van niks eigenlijk. Vandaag vond ik dat het er maar eens van moest komen. De jas is echt superchic geworden. En dat voor iemand die het liefst in een oude spijkerbroek met dito trui en honde-uitlaat-laarzen rondloopt!
Sometimes I have piles of it. Things that are almost finished but not yet entirely. Where a little job should be done. Those things can pile up endlessly with me, I won’t get anything done. Boo. So there was my coat. Finished for at least 3 weeks. I even scalloped the button holes by hand. The only thing that I had to fix where the buttons. A tiny little job actually. Today I thought it had happen. The coat really is super stylish I think. And that for someone who’s always walking around in old pair of jeans, a ditto sweater and walk-the-dog-boots!
