Row row row the boat ...

In de herfst ga ik een masterclass doen bij Jette Clover en Linda Colsh, ik heb er al helemaal zin in. We krijgen nu al elke maand huiswerk. Het is de bedoeling dat we een serie werken van een zelf gekozen thema gaan maken. Ik heb gekozen voor het landschap bij mij in de buurt. Ik woon in het rivieren gebied. Door het jaar heen ziet het landschap er steeds verschillend uit, niet alleen door de verandering van seizoenen maar vooral door de verandering van het waterpeil. Ik loop regelmatig een bepaald stuk met de hond langs en over de dijk. Het verveelt eigenlijk nooit, altijd weer iets anders te zien. Ik heb al eerder werk gemaakt geïnspireerd op het landschap, met name de wilgen en ik ben er eigenlijk nog niet klaar mee. Ik heb besloten om niet alleen de wilg als uitgangspunt te kiezen maar ook roeibootjes. Op verschillende plekken langs de rivier liggen van die half gezonken roeibootjes. Onduidelijk van wie ze zijn en of ze nog gebruikt worden. Ongemerkt heb ik in de afgelopen jaren regelmatig foto’s gemaakt met die roeibootjes, tijd om er iets mee te gaan doen.

Eerst maar eens gaan experimenteren met het borduren van roeibootjes. Ik heb 3 versies gemaakt. Twee met mijn borduursoftware en 1 uit de vrije hand. De linker is gemaakt met de borduursoftware. Hierbij heb ik de software de randen van de foto automatisch laten zoeken en die randen omgezet in stiklijnen. Bij de tweede heb ik een schets omgezet in stiklijnen. De meest rechter is gemaakt door uit de vrije hand een potloodtekening te stikken. De eerste twee zijn reproduceerbaar en de derde niet.
Zelf vind ik de tweede en de derde het mooist. De eerste is me te statisch.

In autumn I will have master class taught by Jette Clover and Linda Colsh. I am realy looking forward to it. Every month we have home work to be prepared. The aim is to work in series on a chosen theme. I chose for the landscape around the place I live. I live in an area with broad rivers and wetland. Through the year the landscape always looks different. Not only by the change of seasons but most of all by the change of water levels. I regularly walk the dog along a certain part of the river over a dike. The landscape is never annoying. Always new views. I made work based on the landscape before, with willows for insance, and wasn’t finished with it. I chose not only the willow as a starting point but rowing boats as well.

There are a lot of places along the river with half sunken rowing boats. It’s not clear who owns them and whether they are in use.

I was unaware of it but during the years I made several photos of those boats. Time to do something more with it.

First I experimented a bit with embroidering rowing boats. I made 3 different versions. Two with help of my embroidery software and one free motion sewing. The left one is made by letting the software decide with contours it could find. The middle one is made sketching with the software and the right one is made just stitching. The first two are reproducible and the third one isn’t.

I like the second and third the most. The first one is too static.

Just doodling around ...

Al weer een tijd geleden mijn laatste berichtje. Andere prioriteiten, het kwam omdat mijn dochter naar het ziekenhuis moest voor een heupoperatie (alles nu weer aardig goed met haar). Aangezien ze meervoudig gehandicapt is konden we haar in het ziekenhuis niet alleen laten. Als je de hele dag naast zo’n bed zit dan duren de dagen erg lang. Natuurlijk iets te lezen mee, maar ook een ‘werkje’ . Ooit eens garen en lappen tegelijkertijd geverfd in mijn favoriete tinten: rood dus. Lukraak wat lapjes door elkaar gevlochten en dat als basis gebruikt. Hier zonder plan overheen gestikt en geborduurd. Vooral dat ‘zonder plan’ was belangrijk want op een of andere manier stond mijn verstand op nul en blik op oneindig. Ik denk dat ik maar een kussen van maak.

Long time no post. Other priorities I’m afraid. My daughter had to go to hospital for an hip operation (she’s ok now). Since she is multiple disabled we had to be with her in hospital all the time. The days beside the bed where very long. Of course I took something to read with me but also a little project. I took some fabric and threads I dyed together. Weaved some fabric together and used it as base. Did some stitching and embroidery without a plan. Especially the ‘without a plan’ was important because in hospital my mind was off. I think it will be a pillow in the end.

TeXperanto again

Afgelopen zaterdag zijn we weer bij elkaar geweest met TeXperanto. Altijd weer een inspirerende dag. Iedereen komt toch steeds weer met hele verrassende ontwerpen op de proppen. We zijn nog steeds druk bezig met teksten en gedichten.

Mijn klaprozen gedicht Flanders Fields was ook nog steeds ongoing business maar parallel eraan heb ik ook de quilt van mijn vader afgemaakt. Het was aflopen week 25 jaar geleden dat hij overleden was dus het leek me wel passend om hem dan ook af te hebben. En omdat er toch ook een gedicht op zit heb ik die ook maar even meegenomen. Het gedichtje komt uit mijn poëzie album. Ik heb me vroeger dood geërgerd aan dit gedicht. Ik vroeg me altijd af waarom mijn vader niet gewoon een standaard gedichtje had kunnen schrijven. Ik weet nog dat ik op punt gestaan heb om de pagina dicht te plakken! Maar als ik het nu zo lees is het eigenlijk een prachtig en persoonlijk gedichtje:

Vaak ben je lief, soms ook de stoutste
Toch ben ik erg trots op mijn oudste
Want je doet je best veel te leren
Waar je later nog lang op kunt teren.

Ga zo door, want ik vind het zo fijn

Dat ik later ook trots op je kan zijn.

Toen de quilt af was bleek de uiteindelijke stof keuze voor de onder en bovenrand nog steeds een beetje te druk. Wist ik ook eigenlijk wel maar dat wilde ik even niet horen. ’s Avonds thuis een rigoureuze paintstik actie uitgevoerd. Met witte paintstik de donkere delen verzacht. Is wel beter.

Last Saturday we came together with our textile art group TeXperanto. As always an inspiring day. Everybody keeps popping up with wonderful and surprising designs.

We are still busy with text and poems. My poppy poem Flanders Fields was still ongoing business as well.

Parallel I made a quilt about my father. Since it was 25 years ago this week that he died it seemed appropriate to finish the quilt this week. On this one is a poem as well. My father wrote it for me in my ‘poezie album’ . Don’t know if you know this phenomenon too, but in my youth it was common to have a little album in which all your friends and family wrote a little poem for you accompanied with some pictures or drawings.

Most of the time you’d use some ‘standard poems’’. My father wrote me a personal one he composed himself. All my youth I wondered why he didn’t use a standard poem but now I appreciate it very much.

After I finished the quilt the fabric on the top and bottom was too loud. I already knew but didn’t want to hear it. The same evening I did a rigorous paintstik action. With white paintstik I softened it a bit. That’s better.

Ik had twee halve werkstukken mee geïnspireerd op het gedicht Flanders Fields.

Basis voor beide is een lap met de titel van het gedicht in grote letters erop gesjabloneerd. Het eerste werk heeft daaroverheen een transparante laag met geborduurde klaprozen. Tijdens de bijeenkomst draaide een

van de dames de transparante lap om. Nooit aan gedacht maar het gaf wel een prachtig subtiel effect. Dat laat ik lekker zo.

Both have got the same basic fabric: a light background with the title of the poem in large capitals stencilled on. The first one has got a transparent second layer with embroidered poppies.

During the meeting one of the ladies turned de transparent layer. Never thought off but the effect was very subtle. I will leave it that way.

De andere lap heeft dus dezelfde tekst als achtergrond. Op de voorgrond silhouetten van marcherende soldaten. De zwarte ondergrond ga ik doorstikken met grijs zwart garen. In de achtergrond komen graf kruizen en ik maak er met borduurgaren nog rode klaproosjes bij.

So the other one has got the same background. I made a silhouette of marching soldiers. The black part will be stitched through with gray black yarn. There will be crosses in the background and I will embroider little poppies between them.

Daddy

Als je met allemaal van die textiele dames in een huis zit heeft iedereen natuurlijk een mandje/kistje/tasje met ‘iets om handen’ mee. Zie het kistje en je leert een heleboel over een persoon. Op zich vind ik het altijd wel prettig werken om per project zo’n kistje te hebben.

Ik stop er altijd allerlei garens en draadjes van de juiste kleur in. Ook erg leuk om in iemands anders kistje te snuffelen of er iets bruikbaars in zit. Ik had de quilt in wording van mijn vader meegenomen. Toch gekozen voor de lichte bovenrand en de gele rand erin gelaten. Het geel wel een beetje afgezwakt zodat het iets minder nadrukkelijk aanwezig was. Voor nu laat ik het maar zo, mocht het uiteindelijk te geel zijn dan doe ik er nog wel een laagje van het een of ander overheen. Het hoofd van mijn vader vooraf thuis nog met de machine gestikt (staat niet op de foto, komt later) (klinkt trouwens tamelijk luguber, een hoofd stikken). Verder heerlijk met de hand zitten quilten (alweer!). Ondertussen ook nog een proefje gemaakt met machinaal borduren. De wilgen uit het plaatje omgezet in een borduurpatroon en daarna geverfd. Denk niet dat ik het op deze manier ga gebruiken. Wordt een beetje druk. Wordt vervolgd.

When you are in the same house with other textile ladies everyone brings a box, bag or something with her with ‘something to do’. Look at the box and you learn a lot about the owner! I like to work with a box for every project. I stuff it with all kinds of yarns and threads of the right colours. It’s fun to look in another one’s box to see whether there is something you can use in it. I brought the quilt to be of my father with me. Finally I choose for the lighter upper part and left the yellow part in. I softened the tone a bit so it was less emphasized. For now I leave it like this. When it’s too yellow I’ll deal with that later on. I machine quilted my fathers head (not seen on this photo) (It sounds a bit sinister, stitching someone’s head).

I did some hand quilting as well (again!). In the mean time I did a little experiment with machine embroidery. I made an embroidery pattern from the willows and painted the result. Don’t think I will use it this way, a bit to busy. To be continued.

 

Finished Labyrinth

Afgelopen dagen lekker aan zee doorgebracht. Zo maar zonder de rest van de familie maar met mijn ‘quilt familie’, Willy, Emmy en Tineke. We waren bij elkaar gekomen om elkaar de uitwerking van Labyrinth aan elkaar te laten zien. De ambiance was prima in orde, aan het strand in Noordwijk. Gelukkig was het ook nog eens prachtig weer.

Last few days I spent at sea. Without the rest of my family but with my ‘quilt family’Willy, Emmy and Tineke. We met to show each other the labyrinth quilts. The setting was magnificent, at the beach in Noordwijk (Dutch North Sea coast).

Het leek ons een fijn plan om de quilts op het strand te fotograferen. De wind gooide echter roet in het eten. Deze foto is precies in die tien seconden gemaakt dat alles goed bleef hangen. De anderen laten vast ook nog foto’s van hun eigen werk op hun blog zien dus ik laat alleen een ‘verweg foto’ zien.

The weather was beautiful. It seemed a good plan to make photos of the quilts at the beach but the wind was ruined that a bit. The photo is of the ten seconds everything stayed on the fench. The others will show there own quilts on their blogs so I’ll only show ‘a faraway picture’.

Wel kan ik eindelijk mijn eigen quilt laten zien.

Ik heb het thema Labyrinth uitgewerkt als ‘de weg is belangrijker dan het uiteindelijke doel’.

Het grote labyrint is een afbeelding van het vingerlabyrint uit de kathedraal van Lucca.

Links zie je geborduurde labyrinten die steeds een beetje vager worden, na een tijdje staan het doel niet altijd even goed meer voor over. Bij het quilten zijn cirkels uitgespaard. Dit staat voor ‘vage doelen’ waar nog niets mee gedaan is.

De quilt kleurde in ieder geval prachtig bij het strand.

Aan mij ook de eer een nieuwe uitdaging te bedenken. In het licht van alle afschuwelijke gebeurtenissen in Japan heb ik gekozen voor ‘De kracht van de aarde’. Ben nu al nieuwsgierig hoe iedereen dat weer gaat uitwerken.

But, of course I can show my own quilt now.

I worked the theme out as ‘the journey is way more important than the final destination’. The large labyrinth is based on a picture of the finger labyrinth of Lucca’s cathedral (Italy).

At the left you can see embroidered labyrinths which became more vague every time. This stands for the fact that in time goals we be less concrete. In the quilting circles are left blank, this stands for the vague goals you haven’t done anything with. The colour of the quilt beautifully matched the beach.

This time I had to think of a new challenge. In the light of events in Japan I choose ‘The power of the earth’. I am already curious what everyone will make of that.

Change of plans

Ik had me nog zo voorgenomen om alleen de lappen te gebruiken die ik vooraf klaar gelegd had. Niet dus. De lap bleek veel te druk (zie eerste foto). De plaatjes gingen op deze manier geheel op in de achtergrond. Toch maar een aantal rustigere lapjes gepakt. Nog een beetje geëxperimenteerd met donkere en lichtere tinten (foto 2 en 3). Ik denk dat het de derde gaat worden.

 

I intended to use only the fabric I choose in front. But no. change of plans. The fabric was much to noisy (see first picture). The background became more important than the photo. So I decided to look for some other pieces of fabric. Experimented some with darker and lighter colours. I think the third one will be the starting point.

Keep it simple, that's not easy

Over het algemeen heb ik de neiging om vrij druk werk te maken. Ik word dus regelmatig om de oren geslagen met opmerkingen als ‘hou het simpel’. ‘less is more’. Lastig dus om een evenwicht te vinden tussen wat je zelf prettig werken vindt en het geheel niet te druk te maken. Mezelf maar eens de uitdaging gesteld met weinig materiaal een consistent geheel te maken. Toen ik een tijdje terug mijn toen nog nieuwe printer aan het uitproberen was had ik een aantal afdrukken van gemanipuleerde foto’s gemaakt. Ik was nieuwsgierig welke mate van detail nog goed terug te zien was op de stof. Ik verwachtte dat door de structuur van de stof er detail zou verdwijnen, dat bleek mee te vallen. Als test printte ik een deel van een landkaart over een foto heen. Tot aan de kleine lettertjes leesbaar gebleven. Twee van deze foto’s gepakt en een lap stof die een beetje rommelig geverfd is maar wel in de kleuren van de foto’s. Weet nog niet wat het wordt maar wel dat het van deze lapjes gemaakt gaat worden, het is in ieder geval een begin.

De foto’s zijn niet helemaal toevallig bij elkaar gekozen. Op een van de foto’s staat mijn vader. Hij leeft helaas niet meer maar was tijdens zijn leven altijd bezig met natuurbeheer. En dan met name met het onderhoud van wilgen. Op de achtergrond staan geknotte wilgen en de landkaart is van de omgeving waar hij altijd bezig was.

Most of the time I have a tendency to make a bit noisy work. So regularly someone is making remarks as ‘keep it simple’ and ‘less is more’. So for me it’s hard to find the balance between what I like to make and not too noisy. I gave myself the challenge to make a consistent work with a little variety of material.

When I was testing my new printer a while ago I made some prints of manipulated photos. I was curious how much detail you could see on fabric. I expected that because of the structure of fabric much of the detailing would disappear, but turned out better than expected. I used a map as test. I made a map layer over a manipulated photo. Even the fine prints where readable. I choose two photos and a dyed piece of fabric. The fabric was a bit messy dyed but had the right colours to match the photos. Don’t now exactly how this will end but at least there is a start!

The choice of this set of photos is not quit by coincidence. On one of them is a picture of my father. Sadly he isn’t alive anymore but he was always busy with nature conservation. Especially the pollarding of willows. In the background are some willows and the map is of the surroundings he worked in.

 

Traag / Slow

Er komt niet echt veel uit mijn handen de laatste tijd / I don’t get anything done these days

Ik ben niet bepaald productief de laatste tijd en geen inspiratie en ook even geen zin in bloggen. Heb je wel eens. Inmiddels toch maar weer verder gegaan met de klaprozen. Een beetje geëxperimenteerd met machinaal borduren op transparante stof. Op vitrage en geverfde tyvek geborduurd en daarna voorzichtig de tyvek weggeknipt. Wonder boven wonder niet in de stof geknipt. Dat is namelijk echt iets voor mij, per ongeluk een grote knip maken ergens midden in de stof. De vitrage was me niet transparant genoeg. Over gedaan op organza. Het geheel glanst iets te veel, de werkelijkheid is mooier dan de foto!

Last time was not my most productive time. Not inspired and a bit blog tired. That happens but happily it moves on. I continued my poppy experiments. Did some machine embroidery on transparent fabric. Used some net curtain and painted tyvek. Cut the tyvek away after embroidering. By amazing good fortune I managed to not cut the fabric as well. That’s how I am, I always destroy work by accident. The curtain was not transparent enough. Did it again on organza. It's all a bit too shiny on the photo. In real it looks better!

Back to the poppies

 Afgelopen zaterdag kwamen we weer bij elkaar met TeXperanto, de voortzetting van onze Quilten Speciaal groep. Het idee was dat we vooraf zouden stoeien met een woord uit ons gedicht. In plaats daarvan ben ik gaan stoeien met het woord Labyrint. Aangezien die quilt inmiddels klaar is nu toch weer verder met het gedicht. Omdat ik nog steeds in de klaprozen ben heb ik een gedicht bij dit thema gezocht.

Het is een gedicht over de eerste wereldoorlog, toen klaprozen uitbundig bloeiden op de graven van de gesneuvelde militairen. Zoals je hieronder kan zien heeft de maker zelf het einde van de oorlog ook niet gehaald.
Het origineel is in het Engels, de Nederlandse vertaling luidt als volgt:

In Vlaanderens velden (Luitenant kolonel John McCrae, 1872-1918)
“In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
Tussen de kruisen, rij aan rij
die onze plek aangeven; en in de lucht
vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend
ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder
aan de grond.
Wij zijn de doden. Enkele dagen geleden
leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan
beminden en werden bemind en nu liggen we
in Vlaanderens velden
Neem ons gevecht met de vijand weer op:
Tot u gooien wij, met falende hand
de toorts; aan u om haar hoog te houden
Als gij breekt met ons die sterven
zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
in Vlaanderens velden.”

Last Saturday our group TeXperanto came together, which originated from our Quilten Speciaal class. The idea was to prepare ourselves practicing with a word or part of a poem we choose. In stead of that I used the word Labyrinth to make a quilt with. That’s finished now so I could continue with the poem. Because I am still very fond of poppies I looked for a poem with this theme. It’s a poem about world war I where poppies where blooming in high numbers on the graves of the soldiers killed in action. As you can see the poet didn’t make it till the end of war himself!

In Flanders fields (lieutenant-colonel John McCrae, 1872-1918)
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
hat mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

In mijn hoofd zat de quilt al zo’n beetje in elkaar. Totdat ik gedurende de dag de overweging meekreeg: wil je een quilt maken of een textiel werk. Had ik eigenlijk niet over nagedacht. Ik maak quilts omdat ik zo’n lap gewoon een prettig ding vind om aan te werken. Maar, wanneer gaat een quilt over in een textiel werk?? Wie het weet mag het zeggen. In ieder geval heb ik besloten om het oorspronkelijke idee even in de ijskast te zetten en opnieuw te beginnen met nadenken. Wel een paar proefjes gemaakt met zeefdrukken die ik al had. Ergens komt toch een klaproos terug tenslotte en wellicht ook het gedicht. Op de foto is het niet zo duidelijk te zien maar het rode vlak is papier dat met rode acrylverf op tyvek geplakt is en heeft in ieder geval een mooi klaproos blaadjes structuur gekregen. Bij het gedicht heb ik geprobeerd hoe ik de letters vaag maar leesbaar gezeefdrukt krijg. De linker beantwoord het best aan mijn doel. Met een schuimroller op een zeefdruk gedaan.

In my mind the quilt was designed already. Until during the day I was asked what I wanted to make, a quilt of a textile art work. Never thought about that. I make quilts because I like the look and feel of the end product. But, when do you call it a quilt and when does it shift to textile art. I don’t know. Who can tell? So, I decided to mothball the plans and start all over again. I did some experiments with screen prints of poppies. A poppy and the poem should be part of it anyway.

It’s not very clear in the picture but the red surface is made with paper glued with red acrylic paint on tyvek. The structure is close to that of poppy petals. With the poem I wanted to be the text vague but readable screen printed. The left one is best for my goal. It’s done with a foam roller on a screen print.

Detail labyrinth

Zoals gisteren beloofd nog een laatste detailfoto van de Labyrint quilt.

Ik vond de overgang van de bruine stof naar het paper lamination deel te abrupt dus ik heb een deel van de organza weggebrand.
De hele quilt is 102 bij 102 cm geworden, een flink formaat weer.

As promised yesterday, one last detail picture of the Labyrinth quilt.


I thought the change from the brown fabric to the paper lamination part was to strong so I decided to treated it with the heat gun. The size of the quilt is 102x102 cm, so again a respectable size.

Water

De afgelopen dagen mijn Labyrint quilt afgemaakt. Morgen even kijken of ik er nog een detailfoto van kan laten zien. De hele quilt komt pas op mijn blog als Emmy, Willy en gastlid Tineke, die ook aan dit thema werken hem gezien hebben. De blogs van Emmy en Tineke kennen jullie waarschijnlijk wel. Inmiddels heeft ook Willy haar eerste stappen in blogland gezet. Ze maakt prachtig werk, een bezoekje waard!


Tekst zonder foto’s vind ik altijd een beetje saai dus vandaag een plaatje van het hoge water bij ons in de buurt. Ik woon in de buurt van de Waal. Normaal loopt de rivier in zijn bedding en zijn er langs de randen prachtiger uiterwaarden. Nu met al het smelt en regen water staat de rivier helemaal tegen de dijken aan. Verschillende buitendijkse huisjes hebben al natte voeten. Deze boomgaard heeft het ook niet droog gehouden. Het water staat nog zo’n anderhalve meter lager als in 1995 toen we huis en haard moesten verlaten om te evacueren naar hoger gelegen delen van het land. De hele polder moest toen leeg omdat de dijken niet save waren. Inmiddels zijn ze zo’n anderhalve meter opgehoogd dus gevaar lopen we gelukkig niet. Het blijft een prachtig en imposant gezicht om die enorme watermassa te zien. De cijfers blijven ook imposant: het water staat nu op 9.30 meter boven NAP. De dijk ligt op iets van 12 meter nog wat en wij wonen in een polder achter de dijk op 4.90 meter! Gelukkig vertrouwen we in Nederland op onze waterwerken!



Usually the water is behind the trees.



Past few days I finished my Labyrinth quilt. Tomorrow I shall make and show some new detail pictures. I can’t show the whole quilt yet. I will put it on my blog as soon as Emmy, Willy and guest Tineke have seen it. Maybe you already know the blogs of both Emmy and Tineke. Willy just recently started her blog. Although it’s in Dutch you can see at the pictures that she makes beautiful work. Worth a visit!

Text without pictures is a bit boring I think so today a picture of the high water levels in our neighbourhood. I live in an area with large flowing rivers. Since we had a lot of rain and a lot of melting water coming down the river is rising. Normally it stays in it’s bed and along the sides beautiful wash lands are situated. Now the river is all against the dykes. Some of the houses at the riverside of the dyke already got wet feet. The orchard on the picture didn’t kept it’s feet dry either. The water is not as high as in 1995, when we had to leave hearth and home to evacuate to higher grounds. De dykes where not save at the time. The water reached the top of the dyke at that time. Since than they raised the dykes with more than 1,5 meter so no danger this time. Still the figures are impressive: the water is 9.30 above Amsterdam ordnance datum (that’s the Dutch standard for measuring water height, 0 meter is sea level) The height of the dyke is something around 12,5 meter and our house, in the polder behind the dyke is 4.90 meter! We in the Netherlands should have a lot of confidence in our water works!

Happy new year!

Allereerst natuurlijk allemaal een gelukkig en creatief Nieuwjaar gewenst.

De afgelopen twee weken waren weer niet echt productief. Iedereen had kersvakantie dus er waren allerlei andere dingen te doen thuis. In de verloren uurtjes toch nog het een en ander aan mijn labyrint quilt gedaan. Hij wordt wel mooi, wel weer heel wat anders met al die subtiele, kalme kleuren. Ik vind dat in ieder geval niet makkelijk. Na het sjabloneren van het labyrint de letters van het woord Labyrinth op de quilt gemaakt. In ons Quilten Speciaal clubje, dat overigens verder gaat als art quilt groep onder de naam Texperanto, waren we met letters in verschillende formaten bezig geweest. Dat maar meteen toegepast. Vervolgens de stof met paper lamination vastgenaaid en maar meteen het machinale quiltwerk gedaan.

Tussendoor heeft Willy me nog even gered. Ik wilde graag en machinaal borduurpatroon van het labyrint maken maar zoals in 80% van de gevallen had mijn borduursoftware daar geen zin in. Waardeloos spul. Gelukkig heeft Willy wel werkende software en zij heeft mijn labyrint supersnel omgezet in een borduurpatroon.

Om weer een gezellig werkje voor op de bank te hebben besloten de rest van de quilt met de hand te quilten. Dat vinden de kleine poezen ook een fijn plan. Meestal zit er eentje onder de quilt lekker zijn nagels in mijn been te zetten en doet de ander aanvallen op mijn naald en draad. Dat schiet lekker op!

First of all a happy and creative New-year to you all.

Last two weeks where not very productive. Everyone was home for the holidays so a lot of other things had to be done. During the lost hours I managed to work a bit on the Labyrinth quilt. I think it looks good, completely different to the colourful things I make most of the time. For me it’s not easy to work with this colour scheme.

After stencilling the labyrinth onto the fabric I added the letters of the word Labyrinth.

In our Quilten Speciaal meeting, which will continue as a art quilt group with the name Texperanto, we where busy with all kinds of letters of different sizes. I used that immediately.

After that I sewed the paper lamination fabric followed by the machine quilting part.

In the mean time Willy saved me. I wanted to add a machine embroidered labyrinth but my embroidery software failed, as in 80% of the time. Worthless software. Fortunately Willy has got good working software and she digitalized my labyrinth.

I wanted to have a job to work on by hand so I decided to do the rest of the quilting by hand. The little cats like this strategy as well. Most of the time one of them is under the quilt putting his nails in my leg and the other one is attacking my needle and threat. That’s no help!

Het idee was leuk …/ The idea seemed fun …

De basis voor mijn Labyrint quilt is gelegd. Overal moet toch weer een uitdaging inzitten dus deze keer besloot ik om in uiterst gedekte kleuren te werken. Beetje grijzig dus. Ik vind dat zelf al snel saai worden maar dat is puur mijn eigen gevoel. Als ik werk van anderen in dat soort tinten zie vind ik het vaak wel mooi maar als ik zelf iets maak ligt de voorkeur dus duidelijk bij kleurig werk.

Op de ondergrond moest een labyrint komen. Motto van de quilt is ‘de route om ergens te komen is vaak belangrijker dan het uiteindelijke doel’

Van oudsher staat het labyrint symbool voor het leven: steeds als je denkt je doel te bereiken blijkt het leven een andere richting te nemen. Als je op internet gaat zoeken vind je al snel informatie over beroemde labyrinten. Een van de bekendste ligt in de vloer van de kathedraal van Chartres. Zo wie zo zijn veel bekende labyrinten onderdeel van een kerkelijk gebouw. Zo ook degene die ik gekozen heb, het vinger labyrint van de kathedraal van Lucca. Lucca vind ik een van de mooiste steden van Italie en ik heb er al eerder een quilt over gemaakt. Dus dat paste wel mooi bij elkaar.

Bij de start van mijn quilt was de richting in ieder geval ver te zoeken. Ik had op freezer paper het labyrint geprint. Leek me handig om dat als sjabloon te gebruiken. Aangezien een labyrint, in tegenstelling tot een doolhof, een doorlopende weg heeft zou alles in theorie uit één stuk moeten kunnen.

The foundation of my labyrinth quilt is there. I think there should be a challenge in everything so this time I decided to use sober colour shades. A bit grey. I always think that my work would be boring being somewhat grey but that’s just my own odd feeling. When looking at work of others in that kind of shades I like it but I always tend to use colourful fabric myself.

In the background I planned a labyrinth. The device of the quilt is ‘the journey is way more important than the final destination’.

From way back the labyrinth is a symbol for life: every time you think you’ve reached your goal life goes another direction. When searching the internet you can easily find information about famous labyrinths, for instance the one laid in the floor of the cathedral of Chartres. A lot of labyrinths are part religious buildings. As the one I choose, the finger labyrinth of Lucca’s cathedral. To me, Lucca is one of the most beautiful towns in Italy. I made a quilt about the city before so that fits perfectly.

It’s save to say that when I started the quilt direction was far away. I printed the labyrinth on freezer paper. It seemed handy to use that as a template. Since a labyrinth just has one way, as opposed to a maze, in theory it was possible to cut it out in on piece.

Dus, op een geduldige bui gewacht en alle lijnen uitgesneden met het idee dat als ik het voorzichtig optilde en vervolgens vaststreek ik makkelijk alle ‘ zwarte muurtjes’ uit de sjabloon kon verwijderen. Dat liep dus net even anders. Ik bleef met mijn mouw in de sjabloon hangen, en toen ik opstond kwam de helft van de stukjes papier lekker mee omhoog. Dat resulteerde in een enorme puinhoop. Ook scheurden er hier en daar stukjes af.

Inmiddels was ik in een bijzonder ongeduldige bui en koste het me nog een uur om met behulp van het strijkijzer alles weer in elkaar te frunniken. Het zat natuurlijk niet zo netjes als ik gewild had, maar ach, een kniesoor die er op let. Ik kon de moed niet opbrengen het nog een keer te doen. Mijn eerste doel is in ieder geval na een hele hoop omwegen bereikt, het labyrint staat op mijn stofje.

So, I waited for a patient mood and cut all the lines. The idea was to lift it as whole and iron it down on my background fabric. After that I could easily lift all the ‘black walls’ out. It went different. My sleeve stuck to the template and while going up half of the paper went up as well.

Result was an immense mess. A lot of paper was torn of. Meanwhile I was in a particular impatience mood! I took me an hour to put it all back together again. Not as need and tidy as I wanted, but that’s a mere detail. I couldn’t find the courage to do it all over again. The first step is taken with a long way round, now the labyrinth is on the fabric.

 



Labyrinth

De laatste weken niet veel gedaan. Op een of andere manier komt er niets uit mijn handen. Terwijl er ideeën genoeg in mijn hoofd zitten.
Aan de gang gegaan met het thema Labyrint. Eerst met de procion krijtjes een achtergrond gemaakt op een witte lap. De helft van de lap daarna in een bruin zwart verfbadje. Prachtige stofjes geworden. De basis is er nu in ieder geval. Ik heb mezelf de uitdaging gesteld een flink deel van de lichte stof te gebruiken, zou ik normaal namelijk nooit doen.

Done not much the last few weeks. In some way or another nothing comes out of my hands. Ideas enough in my head, that’s not the problem.
I’ve done something with the theme Labyrinth. First I made a background on white fabric using my procion crayons. I dyed half of the fabric over with brown black dye. The fabric both look beautiful. So now I have got a starting point. I gave myself the challenge to use a considerable part of the lighter fabric, normally I would never do that.

Finished some time ago ...

Al een tijdje heb ik de quilt Vriendschap af maar de afspraak met Emmy en Willy liep steeds in de soep. Aangezien Willy de opdracht gegeven had moesten de dames hem toch echt eerst zien. Is inmiddels gebeurd dus nu mogen jullie het resultaat ook zien. Ik het thema Vriendschap geografisch uitgewerkt.

De quilt stelt een landschap van bovenaf voor. In de achtergrond allerlei groen bruine blokjes, velden in verschillende landschappen van bovenaf. De ronde vormen stellen dorpen voor. Het bruine patroon vormt de plattegrond van de snelwegen die ik over moet om bij Emmy en Willy te komen. Bovenaan in het groen het stratenpatroon van de woonplaats van Emmy. Groen omdat dit de lievelingskleur van Emmy is. Hetzelfde idee met het paarse stratenpatroon, daar woont Willy. Mijn eigen buurtje is blauw geworden. In de plattegrond vormen de woorden ‘Vriendschap geeft ogen aan de afstand en een stem aan de stilte” de route van mij naar Emmy en Willy.

My Friendship quilt was long time finished but we Emmy, Willy and I couldn’t find the time to meet each other. Since Willy gave us the assignment they had to see it before you did. We met last week so you can see the whole quilt now. I worked out the theme geographically.

The background of the quilt is a landscape from above, with fields and woods in all kinds of small blocks. The circles are villages. The brown overall pattern is the map of the highways I have to drive to Willy and Emmy. Above in green the map of Emmy’s village, green is her favourite colour. The same idea for Willy in her colour, purple. My neighbourhood has turned blue. In the street pattern the words “Friendship gives eyes to the distance and a voice to silence” form the route from my house to theirs.

Verder met knippen / Cutting once more



paper version



Toch nog een beetje braaf aan de slag gegaan met de opdrachten. Ik zeg expres ‘een beetje’ want eigenlijk was het de bedoeling de papieren versie eerst eens verder uit te werken, in papier wel te verstaan. Daarna verder uitwerken in textiel. Ik besloot ter plekke dat mijn eerdere uitwerking briljant (die met de grote letter A er in) was en heb deze in textiel uitgewerkt. De lap paper lamination die ik gemaakt had bestond uit twee delen. Een wit stuk en een deel met kleine lettertjes. De kleine lettertjes bewaard om iets met het thema labyrint te gaan doen. Ten slotte is de gebruikte tekst ook een verhaal over het thema labyrint.







in fabric

Detail

So I well-behaved a bit and went on with the homework for the course. I use the words ‘a bit’ on purpose because I was had to develop my best paper version, in paper that was. After that I had to develop another textile version from it. I decided in situ that my earlier example was brilliant already ;) (the one with the large A), so I made something with fabric based on this one. The paper laminated fabric I made consisted of two parts. One with white and one with small text. Since the text is about labyrinth I kept that one for later.

 

Knipkleedjes en twee vliegen in één klap / Cutting paper and kill two birds with one stone

De cursus Quilten Speciaal is weliswaar afgelopen maar onze groep komt nog regelmatig bij elkaar. We hebben gezamenlijk Marijke Schurink gevraagd ons nog een tijdje te begeleiden. Zij is kunstenaar en maakt allerlei vormen sieraden in een grote verscheidenheid aan materialen (o.a. badschuim, vlees). Het leuke aan Marijke is dat ze heel goed in staat is aan te geven waarom iets wel of niet klopt of mooi is. Dat is namelijk het punt dat de meesten van onze groep het lastigst vinden. We weten wel dat er iets niet klopt maar niet precies wat dan.

Gedurende de dag geeft Marijke allerlei opdrachten en ook huiswerk voor de volgende keer. Nu waren we op de dag zelf met papier in de weer geweest. Niet bepaald mijn favoriete materiaal. Het idee was om met de letters van je naam en materiaal uit kranten een ontwerp/collage te maken. Ik werd er toch een beetje balorig van, voelde me weer een beetje kleuter. Dat leidde wel tot het ultieme klusje dat je mij als kleuter kon laten doen, kleedjes knippen. Stapels had ik er vroeger van. Natuurlijk uiteindelijk toch braaf meegedaan. Dat leidde onder andere tot deze composities. Als voorbereiding op de volgende keer is ons gevraagd nog een beetje te spelen compositie en vlakverdeling.

Although our Quilten Speciaal course is done now our group still comes together every now and than. We asked Marijke Schurink to coach us for a while. She is a professional artist and makes all kinds of jewellery of the most divergent materials (f.i. bath foam, meat). The good thing is that she is very capable in letting us know why something isn’t nice or right. For most of us that’s the main problem: we do know that something is not right but don’t always know what exactly.
During the day Marijke gives all kinds of assignments and some homework for the next time as well. The last time we where making compositions with the letters of our name and some material from newspapers and magazines. As I don’t like paper as a material to work with it made me a bit recalcitrant, it felt like kindergarten. Which lead to the ultimate thing the teacher could ask me: cut paper lace doilies. I made hundreds of them. Of course I behaved and did what was asked. These compositions where the result. As preparation for next time we where asked to play a little with composition and division.

Ondertussen moet ik ook al de hele tijd beginnen aan de opdracht die Emmy bedacht heeft voor Willy, Tineke en mij. Labyrint. Het leek me een leuk idee om deze twee dingen te combineren. En dan niet in papier!

Eerst op zoek gegaan naar kantachtige structuren, zonder meteen naar standaard kant te grijpen. Met de paper lamination techniek aan de slag gegaan.

In the mean time I had to make a start with the assignment Emmy gave Willy, Tineke and me. Labyrinth. It seemed a nice idea to combine both. And not to use paper!

So first I had to find some lacy structures without grabbing for fabric lace. I made some lacy structure with paper lamination.

Verder de heat tool gebruikt om een of ander synthetisch stofje van gaten te voorzien. Jammer dat ik niet meer weet waar dat synthetische spulletje vandaan komt want ik vind de structuur echt prachtig.

I also used the heat tool to make nice holes in a synthetic fabric. It’s a pity I don’t know where it came from because the structure is really beautiful.

New arrivals

Er komt de laatste dagen echt helemaal niets uit mijn handen. Dat komt omdat er beneden in de kamer de hele dag een live voorstelling is van twee nieuwe huisbewoners.

Ze zijn 8 weken oud en te schattig voor woorden. Ze hebben het druk met niks en vallen op de gekste plekken in slaap. Omdat ze nog zo klein zijn komen ze op plekken waar ik niet snel kom. Zo liep het rode monster te slepen met dit kleine werkje. Geen idee waar ze het vandaan had.

The last few days I don't get anything done’. That’s because we have an ongoing live show downstairs in the living room. Meet the new residents. They are 8 weeks old now and to cute for words. They are busy with anything or nothing at all and they fall asleep in odd places. Because they are so small they fit in places I can’t reach. The red monster dragged this small piece of work behind. No idea where he found it.