System

Sinds enige tijd lees ik met veel plezier de weblog van Nienke. Heerlijk iemand die ook zo lekker kan rommelen (lees knoeien) met verf. Deze week hebben we wat tips uitgewisseld en toen Nienke het resultaat van haar zoektocht naar het perfecte rood op haar blog zette was mijn eerste gedacht ‘wauw, wat lekker systematisch, zou ik niet kunnen’. Als echt het moet kan ik het wel maar meestal rommel ik maar wat aan. Schoot me wel ineens te binnen dat ik nog veel plezier beleef aan mijn meest systematisch actie ooit. Dit was een opdracht voor een cursus. Dagenlang heb ik allerlei combinaties van 10 druppels verschillende kleuren verf primaire, secundaire en zelfs tertiaire kleuren zitten mengen. Om het mezelf makkelijk te maken had ik in Excel een zelf doorrekenende sheet gemaakt die netjes alle onderschriften goed zette. De sheets printte ik uit op dik absorberend tekenpapier. Met 10 druppels kan je precies zo’n vakje vol verven. Een hoop werk, maar ik moet zeggen, ik raadpleeg ze nog regelmatig.

For some time now I read Nienke’s weblog with great fun. I like someone who’s messing around with dye. This week we exchanged some tips and tricks. When Nienke blogged her results of her search for the best red my first thought was ‘wow, bloody systematic, I couldn’t do that myself’. When I have to I can be systematic but most of the time I just do something. But it came into my mind that I still enjoy my most systematical action ever. It was an assignment for a class I took. For days I was busy making all kinds of combinations of 10 drops of dye in two different colours. Both primary, secondary and tertiary colours. To make it easier for myself I made myself an calculating Excel sheet which put the right caption under each square. I printed the sheets on thick absorbing drawing paper. With the 10 drops you can just fill one square.
A lot of work but I still use it regularly.

Kussenhoezen / Pillow covers

Ondertussen zijn de kussens voor mijn zus ook klaar en in gebruik genomen.

Ik heb twee soorten lappen aan elkaar genaaid, meubelstof met fluwelen bloemen en allerlei roze en paarse restjes. Daarna de vormen van de meubelstof gevolgd met doorstikken en er nog een beetje op geknoeid met verf en borduurgaren.

In the mean time the pillow covers I made for my sister are ready and brought into use.

I sewed two kinds of fabric together, furniture fabric with velvet flowers and scraps of pink and purple cotton. I followed the lines of the velvet flowers while stitching and messed around with paint and embroidery thread.

Home again

Zondagavond thuis gekomen van 4 dagen Birminghammen met Emmy en Willy. Een leuke ervaring. Toen ik voor het eerst de hal binnenliep dacht ik ‘Is dit nou alles’ maar zelfs op de 4e dag ontdekte ik nog winkeltjes en quilts die ik nog niet eerder gezien had. Natuurlijk ook even gekeken hoe mijn Einstein erbij hing. Niet helemaal goed vond ik want hij hing op een dwarswandje waardoor je er niet op afstand naar kon kijken terwijl dat eigenlijk wel moet. Maar, je kan niet alles hebben en de dwarswandjes moeten ook vol. In ieder geval beter dan dat je aan de buitenkant van de tentoonstelling hangt, dan hoor je er toch net niet bij. Emmy vond dat ik met mijn Einstein op de foto moest, dus voila, hier sta ik dan. Zoals je waarschijnlijk wel ziet hou ik niet zo van ‘op de foto moeten’. Ik heb het toestel liever in handen.

Natuurlijk ook het een en ander ingekocht. Als ik de uitstalling zo bekijk zie ik mijn lievelingskleur rood wel genadeloos naar boven komen. Vooral de klossen garen van Oliver Twist en Valdani vind ik erg mooi.

Sunday evening I came home from 4 days Birmingham. A nice experience. When I walked in the exhibition centre the first time I thought ‘is this all’, but even on the 4th day I discovered quilts and shops I hadn’t seen before. Of course I had to take a look how Einstein hung. Not completely to my satisfaction because he was on a cross wall so one couldn’t look at it from a distance. Which the quilt needed. But, you can’t have it all and something must be on the cross wall anyway. It could be worse: hanging on the outside wall. Emmy insisted on being photographed with my Einstein, so here I am. As you can see I don’t like ‘being on the photo’. I’d rather have the camera in my hands.

Of course I bought some. Looking at it you can see my favourite colour red shining through.

I specially like the Valdani and Oliver Twist yarns.

Be prepared ...

 Donderdag ga ik met Emmy en Willy lekker een paar dagen naar Birmingham. We hebben er zin in! Emmy en Willy hebben onderweg altijd ‘een werkje mee’. Leek me dus ook een goed plan. Maar zoals het vaak gaat met goede plannen, een plan hebben is één maar uitvoeren is twee. Want, alle werkjes waren hier net klaar. Nou had ik al in mijn hoofd dat ik iets wilde doen met mijn klaproosfoto’s van een tijdje terug. Gelukkig heb ik het aantal foto’s intussen gereduceerd van 300 tot 113 maar desondanks is inspiratie opdoen uit zoveel foto’s nog een hele klus. Uit de vele ideeën in mijn hoofd er eentje uitgehaald waar op korte termijn iets mee te doen was. Ik ben van plan om een serie quilts met klaprozen te maken dus de andere ideeën moeten gewoon maar even wachten.
Een soort collage van verschillende stoffen en geprinte foto’s gemaakt. Vandaag en morgen heb ik nog wel tijd om de top nog verder te bewerken en dan zorgen dat het zover klaar is dat ik in Birmingham mooi het handwerk kan doen.

Thursday Emmy, Willy and me will go to Birmingham for a few days. We fancy that! Emmy and Willy always carry some kind of project with them. It seemed a good idea to do that as well. But as it often goes with good plans, they need execution as well. Since all my projects are finished. I already had in mind that I should do something with my poppy photos from a while ago. Fortunately I reduced the number of photos from 300 till 113 but it’s a hell of a job to get inspired by so many of them. Picked one out of the many ideas in my head, one with a short preparation time. I intent to make a whole series of poppy quilts so the other ideas just have to wait for a while.
I made some kind of fabric collage with different fabrics and poppy related photos. Today and tomorrow I have some time to manipulate the surface. I hope do finish it on time and do all the by hand things in Birmingham.

Kom ik meteen op het volgende deel van het uitvoeren van het plan. Alles dat je daarvoor nodig hebt moet je natuurlijk wel meenemen. Normaal ga ik met de caravan op vakantie en daar zet ik gewoon een heel krat met zooi in. Zo’n vliegtuig vergt toch een hele andere benadering. Van twee experimenten die ergens in de hoek slingerden maar even snel een mapje in elkaar geflanst. Alles dat ik mee wil nemen past er in ieder geval in.

Which brings me immediately to the next part of the execution of the plan. All the stuff you need to do so should be carried with you as well. Normally my holidays are in a caravan so I just put a whole box with stuff in it and off we go. An aeroplane asks for another approach.

I made a little bag from to formal experiments which where laying down in a lost corner. All things I’d like to take with me fit in.

Poes / cat

Gisteren wilde ik even snel een foto maken van mijn kussenslopen in wording. Op de bank gelegd en naar boven gelopen om het fototoestel te halen. Ondertussen had ons 3-potig monster alweer een fijn plekje gevonden. En dan te bedenken dat hij midden op straat blijft liggen omdat hij auto’s niet ziet of hoort aankomen. Wonderbaarlijk dat hij binnen een minuut zo’n plekje weet te vinden!
Voor de foto laten liggen maar daarna het poezebeest voorzichtig opgetild en het kussen er onderuit getrokken.

Yesterday I quickly wanted to make a photo of my pillow covers to be. Laid them down on the couch and went upstairs to pick up my camera. I the mean time our 3-legged monster fount a nice place to sleep. If you consider the fact that he stays right on the middle of the street because he doesn’t hear or see cars coming it’s a miracle how fast he found this magnificent spot.
I let him stay for the photo but after that I lift him carefully and removed the pillows from under him.

Vakantie

Even een tijdje stilte gehad. Ondertussen 3 weken naar Spanje geweest. Op één wolkbreuk en 5 minuten regen na heerlijk weer gehad. Temperatuur rond de 30 graden, kortom, vakantie gehad. Deze uitzichten wilde ik jullie niet onthouden.

De kussens voor mijn zus geborduurd. Moeten alleen nog op de foto. Morgen weer een dag.

 

A bit of silence the last couple of weeks. In the mean time I went to Spain for three weeks. Only one cloudburst and 5 minutes of drizzle, the rest of the time the weather was fabulous. Temperature of about 30 degrees C, so I had a good holiday. I wouldn’t withhold you these views.
I did some embroidery on my sisters’ pillow covers. I still have to make a photo of it. Tomorrow another day.

Verjaardags kado / Birthday present

Al jaren beloof ik mijn zus een paar mooie kussens voor haar verjaardag, tot nu toe kwam het er steeds niet van. Ze heeft twee grote, saaie, bruine kussens van 70 bij 70 en ze wilde daar graag nieuwe omheen. Is ook helemaal niet haar kleur want ze is van paars en roze. Nu is ze bijna jarig en vond ik dat ik het lang genoeg voor me uitgeschoven had. Mijn hele verzameling paars en roze uit de kast getrokken en eens lekker aan de slag gegaan. Eigenlijk worden het gewoon twee kleine quiltjes!

For years I promised my sister a pair of nice new made pillow covers but up until now nothing came of it. She has got a two boring brown pillows of 70x70 cm and wanted something fresh and new. Brown is definitely not her colour, she is a pink and purple type. Now it’s almost her birthday and I thought I had delayed it enough. I pulled my compete stash of pink and purple out of the closet and just sewed on. Actually they are just two little quilts!

Warm

Wel lekker het mooie weer van de laatste weken maar ik merk wel dat ik absoluut geen zin heb om achter de naaimachine te zitten. Het zweet loopt me al over de rug bij het idee alleen al. Toch maar even snel twee zomerjurken genaaid. Zolang het resultaat de inspanning overtreft is het goed. Ook de Vriendschap quilt afgemaakt. Op de quilt zitten de plattegronden van de buurt van Emmy, Willy en mij en de snelwegen die nodig zijn om van de een naar de ander te komen. Op de routes die ik altijd naar Emmy en Willy rij heb ik een uitspraak van de Vlaamse schrijver Johan Daisne gezet “Vriendschap geeft ogen aan de afstand en een stem aan de stilte”.

Lovely weather the last few weeks but I notice I don’t fancy sitting in front of the sewing machine at all. The sweat comes poring out with only the idea. I did make two summer dresses. The result was exceeding the effort, so worth the sweat. I also finished the Friendship quilt. On the quilt I sewed the maps of Emmy’s, Willy’s and my neighbourhood as well as the highways I drive travelling to them. On the route I take I wrote a quote of the Flemish writer Johan Daisne (I hope I translate it ok) “Friendship gives eyes to the distance and a voice to silence”.

Nog even geprobeerd of ‘nat werk’ wel iets was met dit weer. Ik wil iets met mijn klaprozen foto’s gaan doen, dus er moest wat rood geverfd worden. Een rondje breakdown printen gedaan. Voordeel met dit weer is dat de schermen binnen het uur droog zijn. Je kan lekker tempo maken op deze manier. Het was toch wel een erg warm klusje maar de lappen zijn ook erg mooi geworden.

I hoped that some ‘wet work’ was something nice to do with this weather. I wanted to work up my poppy photo’s, so I needed some red. I did some breakdown printing first. The profit of the sun is that the screens are dry within an hour. So you can do a lot in one day. It was a warm job to do anyway but the fabric is beautiful.

Dit kon ik niet weerstaan… / Couldn’t resist this

Eerder deze week moest ik even snel wat boodschappen doen in een plaats waar ik niet zo vaak kom. Onderweg passeerde ik dit veld. Helaas had ik weinig tijd en geen fototoestel bij me. Vandaag nog even terug gegaan, met fototoestel. Absoluut een van de mooiste bloemen die ik ken, komt waarschijnlijk ook omdat mijn lievelingskleur rood is. Er stonden er duizenden, er een paar honderd foto’s van gemaakt. Een heerlijk uurtje doorgebracht in een zonnig veld. Echt genieten.

Earlier this week I had to do some shopping in a place I seldom visit. On my way I passed this field. Unfortunately I didn’t have much time and no camera with me. Today I returned with my camera. I think it’s definitely one of the most beautiful flowers. Maybe because my favourite colour is red. There where thousands of them and I took a couple of hundred photo’s. I spent a lovely hour on a sunny field. Really enjoyed it.

Stapje verder met Vriendschap / one step further with Friendship

Ik heb de top ondertussen nog bewerkt met wat verf. Gestempeld en gerubd met bruin en goud.

In the mean time I did some paint additions to my quilt top. I stamped and rubbed with brown and gold paint.

Tussendoortje / snack

Ondertussen is mijn nieuwe printer weer gerepareerd. Aangezien het papiertransport systeem niet goed werkte leek het me niet handig om een lap stof erdoor heen te persen als test. Maar even een blad papier genomen. Het testplaatje was een van de bewerkte foto’s van mijn Wilgen quilt. Ging gelukkig allemaal goed. Het blad zwierf al een paar dagen rond in huis en werd er niet mooier op. Ik vond het toch eigenlijk zonde om het zomaar weg te gooien. Ik heb er maar een soort papieren quiltje van gemaakt. Eerst met potlood en inkt een beetje lopen knoeien op het papier. Daarna hier en daar een stikseltje.

Finally my new printer is repaired now. Since it was the paper transport system that wasn’t working it didn’t seem a good idea to put some fabric through as a test. I tried some paper first. The test photo was one of the manipulatd photos I used for my Willow quilt. Fortunately everything managed to go well this time. The print scattered a bit through the house for some days and he it didn’t do it well. It was a pity to throw it away just like that. So I made some kind of paper quilt from it. I messed around a bit with pencil and ink and finally did some stitching.

Een nieuwe quilt … / a new quilt

He, he, eindelijk kan ik aan de opdracht van Willy beginnen. Al sinds januari ligt de opdracht van Willy op mij te wachten met als thema “Een bijzondere vriendschap”. Doordat ik nog twee andere quilts af moest maken bleef dit maar liggen.
Emmy, Willy en ik hebben elkaar ontmoet op een quiltcursus in 2006. Willy vertelde altijd heel enthousiast over de art deco betimmering in haar huis. Na een aantal lessen hebben we onszelf maar eens uitgenodigd om het vakwerk van de vader van Willy te bewonderen.

Hieruit groeide, zoals het thema van Willy al aangeeft, een bijzondere vriendschap. Wij zijn niet alleen op creatief vlak totaal verschillend bezig, we zijn ook gewoon heel verschillend. Toch zijn we altijd zeer nieuwsgierig naar de werkwijze en beweegredenen van de anderen. Gedurende de afgelopen jaren hebben we geëxperimenteerd met van alles en is er aardig wat stof en verf doorheen gegaan. We gebruiken en respecteren elkaars ideeën zonder dat we kopiëren of klonen. Ook benzine is er lekker doorheen gegaan. Willy woont precies in het midden van Emmy en mij. Wij wonen 200 km uit elkaar.

De uitgangspunten van mijn quilt zijn dat ik de kleuren van Emmy (groen) en Willy (paars) gebruik (dat zijn echt helemaaaal niet mijn kleuren) en dat ik de geografische afstand in beeld wil brengen. De vriendschap wordt gesymboliseerd door het teken &.

In de opdracht van Willy stond ook dat we stoffen moesten gebruiken die we tijdens onze experimenteer dagen gemaakt hebben. Van deze stoffen eerst de achtergrond lap in elkaar geknutseld. De volgende laag bevat het geografisch aspect. De plattegrond van de buurt van Emmy heb ik in groen gemaakt, die van Willy in paars en die van mezelf in blauw. Daaroverheen nog de snelwegen die ik over ga als ik naar Emmy of Willy toe ga. Achter de plattegrond het silhouet van een dorp in organza.

De ondergrond is nu klaar. De top zelf nog niet. Weet nog niet precies wat ik ermee ga doen.

Well finally I can start Willy’s assignment. Since last January she gave us the commission to work on the theme “An exceptional friendship”. But, I had to finish to other quilts first.
Emmy, Willy and I met in a quilt class in 2006. Willy always talked with great enthousiasm about the art deco panelling in her house. So we invited ourselves to admire here fathers pieces of workmanship. This has grown into an exceptional friendship. Not only are we completely different in the creative field we also differ as persons. Still we are always curious after each others way of working and the motivation to do as we do. The last couple of years we experimented with all kinds of things and a lot of dye and fabric has gone through our hands. We use and respect each others ideas without making copies or clones.
We also used a lot of petrol. Willy lives right in between Emmy en my place. We live 200 km away.
My starting point were the favourite colours of both, green for Emmy and purple for Willy. These are not my colours at all. Also the geographic aspect was one of my starting points.
Our friendship is symbolized by the & sign.
We also were committed to use the fabrics we made during our days of experimenting. I made my background from these fabrics. The next layer is the geographical. The map of our neighbourhoods was usedfor that in the right colours. Above it is a map of the highways I travel when going to Emmy or Willy. The silhouette of our villages is added in organza.
The background is finished now. The top isn’t, don’t know what to do yet.

Ook af / ready as well

Ondertussen is mijn Lucca quilt ook af. Het is mijn laatste opdracht voor de quiltgroep TeXplosions. Ik ga deze groep verlaten. Wat mij betreft verlaat ik de groep met een goed gevoel. Ik vond het een hele leuke opdracht. Een paar jaar geleden was ik al eens aan de slag geweest met een foto van Lucca maar die quilt was niet naar mijn zin en ligt ergens in een stoffig hoekje. Ik heb in deze quilt veel verschillende technieken gebruikt. Een aantal daarvan gaan zeker nog eens terug komen. Batikken en het gebruik van foto’s op stof komen zeker nog terug. Wat (tot mijn eigen grote verbazing) denk ik ook terugkomt is handquilten. Ik geloof dat het een blijvertje gaat worden, dit is al de tweede quilt in korte tijd waar ik in ieder geval een deel van met de hand quilt. Het is een heerlijk rustgevend klusje. Zoiets als breien. Je kan zo heerlijk gedachteloos en rustig bezig zijn. Ik ben eigenlijk een heel onrustig en lawaaiig mens dus dit verbaasd me wel.

In the mean time I finished my Lucca quilt as well. This is my last assignment for the quilt group TeXplosions. I will leave this group. As far as I’m concerned I will leave the group with a good feeling, it was a very nice quilt to make. A few years ago I already started a quilt based on a photo of Lucca. I didn’t like the result at that time so now it’s in a dusty corner.

I used a lot of different techniques in my quilt. Some of them will definitely be used some other time. Batik and printing photo’s on fabric are among them. To my utter amazement hand quilting will be continued as well. This already is the second quilt in a short period of time in which I used hand quilting. It’s a very calming activity. Something like knitting. One can do that completely thoughtless. I am a very restless and noisy person so to me it’s remarkable.

Nu echt klaar / Realy ready

Na nog wat extra arbeid is mijn eindopdracht van QS nu echt klaar. 

Uiteindelijk werd de uitwerking anders dan ik vooraf bedacht had. In eerste instantie zou er een transparant deel voor komen hangen maar dat was het toch niet. Het toegevoegde transparante kader bestaat nu uit allemaal losse steken. De kleur van de steken sluit steeds aan bij de ondergrond. Het is op de detail foto beter te zien dan op de gehele foto maar nog altijd lang niet zo goed als in het echt.

Het vilt heb ik letterlijk in stukken gescheurd en opgenomen in het kader. Toen ik dat eenmaal gedaan had vond ik dat het midden een beetje wegviel. Vervolgens daar dus nog met verf en borduursteken de lijnen iets meer benadrukt. Ben er nu wel tevreden over. Wellicht was het nog beter geweest om het hele vilt weg te laten. Alhoewel de vilten puntjes net wilgenkantjes zijn en de stukken zelf eruit zien als luchtfoto’s van het landschap. Wat dat betreft past het er wel bij.

After a bit of extra work my assignment for the QS course is finished. Eventually the development of the idea was different than thought up. Ad first I wanted to make a transparent part in front of the quilt, but that wasn’t it at all. The added transparent framework is now made of seed stitches. The colour of the stitches accompanies with the background. The detail picture shows more of that idea than the larger picture but in real it’s better.

The felt is ripped in pieces and I incorporated the parts in the frame. After finishing that I didn’t like the fact that the middle was a bit dull. So, I emphasized it a bit with paint and embroidery. I like the result now, although it might have been better to leave all of the felt off.
On the other side, the felt dots look like willow catkins and the pieces itself look very much like the landscape from above. It comes together well.

Wat ik leuk vind aan mijn blog / What I like about my blog.

Dank voor jullie reacties op mijn vorige bericht. De combinatie van het werk even laten liggen en jullie reacties hebben weer nieuwe inspiratie gegeven.
Ik heb ondertussen het vilten deel gesloopt. Ik ben bezig een transparant kader toe te voegen. De stok blijft maar wordt iets naar het midden verplaatst. Ik wil alle landschapjes vanuit de achtergrond door te laten lopen in het transparante. Delen van de onderkant van het vilten deel komen op het transparante deel. Of het wat wordt, dat zie ik nog wel, of dat het er wellicht met de zelfde vaart weer af vliegt maar ik heb er in ieder geval een beter gevoel bij. Zo zag het vilten deel er voor mijn acties uit, foto’s van het nieuwe resultaat komen nog.

Thank you all for your reactions on my last post. The combination of taking a break with the quilt and your reactions gave new inspiration.
In the mean time I demolished the felt part. I am busy making a transparent framework. The willow branch may stay but will be shifted towards the middle. On the transparent piece the underlying little landscapes will be shown. Parts of the under part of the felt will be on the transparent piece Whether this will be the final idea, I don’t know. I can always throw it off again! This was how the felt part looked before my actions, photos of the new result will follow.

Tijd voor reflectie / Time for reflection

Het was even stil op mijn blog. Even een weekje op vakantie geweest. Nat en koud is de samenvatting, desondanks een fijne vakantie gehad. De dag nadat we terug kwamen was de eindpresentatie van de cursus. Gelukkig had ik de quilt klaar voordat ik met vakantie ging.

Mijn familie vond het namelijk niet zo’n fijn plan als werk en naaimachine mee moesten op vakantie. Kijkend naar mijn eindresultaat had ik er nog geen ‘wauw gevoel’ bij. Maar, er was verder geen tijd dus ik heb het maar zo gelaten. Pas op de dag van de cursus keek ik weer eens naar mijn quilt en bedacht dat ik hem eigenlijk niet goed vond. Kijk zelf maar.

Het vilten deel is te veel een los stuk. Het hoort er niet echt bij. Ondertussen heb ik allerlei gedachtes over het verbeteren van het werk door mijn hoofd gehad. Variërend van ‘het vilt eraf slopen’ tot ‘ de quilt geheel door midden knippen en weer aan elkaar naaien’. Intussen ook geleerd dat oplossingen als die laatste beter niet meteen uitgevoerd kunnen worden want die zijn over het algemeen redelijk onomkeerbaar. Het idee is nu dat ik het vilten deel eraf haal en vervang door ‘iets anders’, weet nog niet helemaal wat. De achtergrond vind ik verder wel ok.

Het werk van alle cursisten wordt in september tentoongesteld tijdens de Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde. Gelukkig hoeven we pas 1 juni de foto’s voor de catalogus aan te leveren dus ik kan nog even aan de quilt gaan klussen. Gelukkig bevind ik mij in goed gezelschap, bijna de hele groep moest nog wel eea aan hun werkstuk doen voordat hij tentoonstellingswaardig was.

It was a bit quit on my blog. Had a week holiday break. Wet and cold is the summary but nevertheless, I had a nice holiday. The day after we came home I had the presentation of the final assignment of the quilting course. The quilt was finished just before we went away. Fortunately because my family didn’t like the idea of me, my quilt and my sewing machine on vacation. Looking at my result I didn’t have the ‘wow feeling’ . But, since I didn’t have time left I left it like it was. The day of the presentation was the first one I saw it again and my first thought was that it wasn’t alright. See for yourself.

The felted part is too much a piece on it’s own. It doesn’t fit. In the mean time I had several ideas about improving the quilt. These vary from ‘rip the felt off’ till ‘cut the whole quilt into pieces and sew them together again. In time I learned that the last solution isn’t one you should execute immediately, these ones are a bit irreversible. The last idea is that I remove the felted part and make something else out of it. Don’t yet what or how. The background is pretty ok I think.


The work of me and my fellow course mates will be seen at the annual show of the Dutch quilters guild in September. Due date for the photos for the catalogue is June 1st, so I can do something about it. I am in good company, almost the complete group has got work to do before the work is show proof.

Process in stress

Ondertussen maar eens echt haast aan het maken. Haastige spoed is zelden goed maar tot nu toe valt het mee. Meestal ben ik van het soort die dan nog even snel een draadje afknipt en dan vervolgens een gigantische knip midden in een quilt geeft. Gelukkig zijn dat soort drama’s uitgebleven. Na een hoop gepuzzel met alle lapjes die tussen de foto’s moeten komen zit de top nu in elkaar. Als het goed hij dit weekend zelfs gequilt. Dan moet mijn vilten constructie nog een plekje krijgen. Ben er nog niet helemaal uit. Maar, ik geloof dat ik het allemaal wel op tijd ga redden. Misschien heb ik wel gewoon een beetje stress nodig. Af en toe. Voorlopig het laatste detail dat ik ga geven. Straks mogen eerst mijn mede cursisten het werk bewonderen.

I am making high speed now. As they say haste makes waste, but up until now everything goes quit well. Most of the time I am de kind of person who cuts off that last piece of thread and simultaneously cuts right in the middle of the quilt. Fortunately I didn’t run into such dramas. After a lot of puzzling with all of the fabric that should fit with the photos the top is finished now. I think this weekend the quilting will be done as well. Next step is to find a place for my felt construction. I don’t know what to do with that yet. But, I think I will manager to finish it all in time. Maybe I just need a little bit of stress. Sometimes. This will be the last sneak preview. My fellow course members will be the first to see the finished work.

Murphy’s law: "Anything that can go wrong will go wrong"…

In mijn QS opdracht staat oa “…Ga voor je ontwerp uit van een foto …”. Ik besloot dat vrij letterlijk te interpreteren en in het ontwerp gemanipuleerde foto’s te gebruiken en die op stof af te drukken. Nou deed ik dat altijd met mijn gewone printertje. Even de stof door de bubble jet set, op freezer paper strijken en hup door de printer. Een aantal weken geleden had ik mijzelf getrakteerd op een A3+ formaat pigment inkt printer. Deze inkt is kleurvast en je hoeft de stof niet meer voor te behandelen. Aangezien ik van grote werken hou leek me A3+ ook een fijn formaat. De printer heeft een vlakke doorvoer dus ideaal. Je hoeft de stof alleen even op freezer paper strijken of op karton te spannen voor de stevigheid. Intussen was het er nog niet van gekomen om de printer uitgebreid te proberen. Wel had ik de benodigde foto’s al klaar staan. Van het weekend was het moment der waarheid daar, ik dacht even snel alle foto’s door de printer heen te rammelen. Heb ik toch een zogenaamde Dead On Arrival printer. Een gewoon blaadje door de gewone doorvoer dat wilde nog wel maar het transport systeem van de vlakke doorvoer doet het niet. Lekker als je toch al in tijdnood zit.

Geen printjes dus. Maar ook geen tijd meer. Dus het laatste restje bubble jet set uit de fles geperst en de printjes dan maar klein afgedrukt ipv het riante A3+ formaat.

Als ik zo alles op tafel heb liggen ziet het er in ieder geval inspirerend uit. Nu nog even in elkaar zetten. Vooral de strengetjes zijde glimmen me tegemoet.

My QS assignment says among other things “… Start your design with one of your photo’s …”. I decided to interpret this a bit literally and use some manipulated photo’s and print them on fabric. I used to do that on my ordinary printer. Rinse the fabric through Bubble Jet Set, iron on freezer paper and hop through the printer. A few weeks ago I treated myself to a A3+ size pigment ink based printer. The ink is water proof and you don’t need to pre treat the fabric. Since I prefer large work A3+ seemed a nice size for me. The printer has got a flat input so just iron on freezer paper or span on cardboard is enough. In the mean time I didn’t manage to test it. But I finished all my photo manipulations. This weekend I thought that the moment of truth was there, I thought to put everything through. To my horror I have got a Dead On Arrival printer. A normal A4 was all it would eat but special things through no way.

Nice when you’re already running out of time. So no prints and no time either. I squeezed the last drops of Bubble Jet Set out of the bottle and made small prints on my old printer in stead of the large ones I counted on.
So when all is displayed on the table it looks very inspiring to me. Just a bit of sewing to do. Don’t you like my silk embroidery floss?

Tijdnood … / Running out of time …

Inmiddels is 8 mei al angstig dichtbij aan het komen. Ik weet wel welke richting mijn eindopdracht op gaat. Maar om nou te zeggen dat ik al concreet bezig ben, nee.
Mijn uitgangspunt is het landschap bij mij in de buurt. Ik woon in het Rivierenland dus dan komt er al snel water in voor. In de strijd tegen water speelt de wilg een belangrijke rol. De boom kan er goed tegen als hij zo nu en dan in het water staat. De groeikracht is fenomenaal. Elke tak die je in de grond zet schiet wortel en wordt een boom. Al eeuwen worden wilgentakken gebruikt als ondergrond voor allerlei waterwerken. Ik vind vooral die hele oude kromme bomen prachtig. Soms lijkt het alsof er alleen nog een bast staat met een pruikje takken erop.

Ik heb de foto’s die ik wil gebruiken gesorteerd. Een foto van een wilg heb bewerkt zodat ik er een zeefdruk van kon maken en ik heb een borduurpatroon gemaakt van een wilg.

Natuurlijk kon ik in mijn enorme stoffenvoorraad weer niet vinden wat ik zocht dus er ook maar een rondje breakdown printen tegenaan gegooid. Het was van de week echt supermooi weer dus lekker buiten in de tuin geverfd. Nu als een haas aan de slag om er iets van te maken.

In the mean time the 8th of May is coming closer at high speed. I know which way I am going with my end assignment. But, to say I am actually working towards something, no. Starting point is the landscape around the place I live. I am living in a totally flat part of the country which is criss-crossed with wide, slow rivers. So, water will be part of my design. In the battle with the water the willow has got an important role. Willows can resist water around their roots for quit some time. It’s vigour is phenomenal. Every branch you put into the ground will strike root and become a tree. For ages willow branches are used as base for all kinds of water works. I specially like the old crumbled ones. Sometimes it seems to me no more than a piece of bark with a mop of branches above.

I sorted the photo’s I like to use. One of them I made into a silk screen and I also designed a willow machine embroidery. Of course there wasn’t the right kind of fabric in my use pile of fabric so I did some breakdown printing as well.

Last week the weather was very nice so I dyed outside in the garden. Now I should hurry and really make something out of it all.

Lucca

Mijn ‘stad’ quilt begint op te schieten. Het quilten is bijna gedaan, daarna alleen nog de afwerking. Kan dus nog weken duren voordat hij echt af is want ik heb zo’n hekel aan de rand en de ophanglus. De straten op de plattegrond zijn gebatikt. Binnen de huizenblokken heb ik met behulp van gaas een raster gerubd. In dat raster zijn af en toe kruisjes geborduurd. Die staan voor de mensen die in de stad Lucca wonen. Hierdoor komen de straatjes ook mooi omhoog. De buitenranden van de stadsplattegrond is ook in de andere stroken stof gequilt Pas als we met TeXplosions weer bij elkaar gekomen zijn zet ik de quilt in zijn geheel op het blog. De andere dames mogen hem natuurlijk het eerste zien!

My city quilt is going well. The quilting is almost done, after that only the finishing touch is left. Could last for weeks to finish because I hate the border and the tunnel.
The streets on the map are batiked. Within the block of houses I rubbed the pattern of gaze. In the gaze pattern I embroidered crosses every now and than. These represent the people living in the city of Lucca. The result is that the streets are a bit like a surface in relief. The outsides of the map are quilted in the other strips of fabric. Only after our next TeXplosions meeting I will show the whole quilt. The other ladies sure are the first to see it!